The Pursuit of Happiness

December 16, 2008

Abhisit 'faces tougher job than Chuan in 1997'
By Thanong Khanthong
http://blog.nationmultimedia.com/thanong/2008/12/15/entry-1

Prime minister-elect Abhisit Vejjajiva will have a tougher job than Chuan Leekpai, who led Thailand back to a growth path after the 1997 financial crisis, given the bitter political divide and broader dimension of economic problems.

Abhisit, who won a vote for the premiership in Parliament yesterday against Pracha Promnok of the Puea Pandin Party, has already announced he will serve as head of an economic team and focus on restoring confidence in Thailand and bridging the political and social divide.

A high-level Democrat Party MP yesterday said the present problems were more complex than in 1997, when Thailand faced a foreign-exchange crisis and a collapse of the corporate and banking sectors and the Bank of Thailand having blown its entire foreign reserves.

"Now we cannot just tackle the economic problems alone without curing the social and political ills in parallel," the MP said.

After painful financial restructuring, the export sector led the Thai economic recovery on the back of devaluation of the baht. The sound global economic environment also helped boost exports, which spurred a timely Thai recovery.

But now the world is threatened with recession, with financial crises in the US and Europe, which are important trading partners. Thai economic growth is set to decline, probably to 1-2 per cent at most next year. If exports were to rise 5 per cent next year, after 20-per-cent growth this year, it would be a blessing.

"It will be more difficult for the Democrats to achieve fast results in tackling the economic problems now than in 1997," said Ekamol Khiriwat, a former secretary-general of the Securities and Exchange Commission and former Democrat member.

"Then, our financial institutions were collapsing. Now, everything is kind of slowing down. Consumption is bad. Exports are bad. Unemployment is also going to be bad. It will be tough to achieve fast results in tackling these economic problems."

Ekamol suggested several remedies to boost the economy:

First, the government must make sure interest rates are kept low in real terms.

Second, bank credit must flow to the needy corporate sector in the broader economy. Banks are now fearful about the weaker economic environment, which could make repayment of loans difficult. So state-owned banks must take the lead in pushing out credit to keep the economy humming.

Third, the government must help the private sector push for exports. Measures to assist exporters to boost exports and find new markets must be implemented quickly.

Fourth, investment, both public and private, must be stimulated in order to lift domestic consumption.

Fifth, allow the exchange rate to stay down if the baht becomes weaker. In the present environment, Thai exports need to be competitive against products from other countries.

Kiat Sitthi-amorn, a Democrat candidate for the commerce portfolio, said a priority of the new government would be employment, as the Federation of Thai Industries expected up to a million out of work next year.

He said the new administration must come up with innovative measures to create jobs, both permanent and temporary, in order to help reduce socio-economic impacts from rising unemployment, especially among the low skilled.

The new government will also have to revive tourism and other sectors hit hard by the recent closure of Bangkok's two airports by anti-government protesters, as well as boost the farm sector.

##################

December 15, 2008

Abhisit Vejjajiva of the Democrat Party has become Thailand's 27th prime minister. He has won over Pracha Phromnok, the leader of the Puea Pandin Party, by a margin of 233 to 197 votes in Parliament.

That's the easy part. To become a prime minister is difficult. But to serve as prime minister is even more difficult. Just ask Samak Sundaravej and Somchai Wongsawat how it is so tough to hang on the high office.

It's my turn.

Abhisit brings a youthful image and hope to the political theatre, which has been in turmoil over the past three years. The challenge facing Abhisit is enormous, politically, economically and socially. With the bitter political and social divide, Abhisit will have to adopt a more reconciliatory tone in bringing the Thais together again.

He has uttered his goal. First, he would like to defend the Monarchy from any slanting or misunderstanding. Second, he would lead to bring about an economic recovery. Third, he would try to work on national reconciliation. And finally, he would restore confidence back to Thailnd among the international community of nations.

The first task is important because there has been a systematic campaign to undermine confidence in the Monarchy in order to divert the attention from the political malaise. More than 400 web sites involving in indecent and anti-Monarchy materials were closed down by the ICT Ministry in September alone. 

The political task will always be tough. Abhisit is not going to enjoy a comfortable margin in Parliament. Stability cannot be taken for granted. Some have predicted his government might last six months because a political accident can happen any time. Abhisit will only have to perform his best.

The Red Shirt army is preparing to undermine his government in the same way that the People's Alliance for Democracy had protested against the People Power-led government. But it is not likely to match the PAD.

Abhisit will not have the home-field advantage of a strong economy. The Thai economy is weakening going into 2009. The world economy is in bad shape, aggravated by the financial crisis in the US and Europe. The Thai exports will be hard pressed. Unemployment will be rising. Tourism has taken a bad hit. Agricultural prices have already collapse.

Abhisit will have no time waste. His government will delivery policy address to Parliament on December 26. He will have to assemble a good economic team to tackle the economic weakness as quickly as possible. The most effective way to stimulate the economy is to spend government money directly into the economy to create jobs and rejuvenate the economic activities.

Working toward national reconciliation will not be easy. The wounds are so deep. The rural and urban divide has been chronic. Abhisit will need to have a dialogue with the rural voters in the North and Northeast, the traditional base of the defunct People Power Party. Communicating with the Thai people will be one of his most important jobs so that the country achieves reconciliation.

Newin Chidchob, who has led a defection from the defunct People Power Party and has been instrumental in Abhisit's premiership, has already given the advice to Abhisit that he should dish out at least Bt100 billion into the rural programme to stimulate jobs and consumption. This would help the rural people have something to bank on during the economic hardship ahead. Soon they would forget Thaksin Shinawatra, Newin suggested.

Restoring confidence among the international community is equally important. Foreigners and foreign governments do not understand the complex political situation of Thailand. They need to be informed about what has gone wrong with Thailand and how Thailand will be on a course of self-correction.

Abhisit will have a chance to shine at the Asean Summit, which has been resheduled to February next year. That will be a good platform for him to meet with other regional leaders and explain to them about Thailand's status.

Can Abhisit do the job?

Unlike most politicians, he does not have business connections or vested interests that he needs to protect. He was born from an elite family and went to Eton and Oxford. He served as a teacher at the Chulachom Klao Military Academy before leaving to teach at Thammasat University's Faculty of Economics. Then he went into politics, joined the Democrat Party and got elected as a Bangkok MP at the age of 27. He served a number of Cabinet portfolios in the past. His weakness is his lack of management experience outside the politics.

If he surrounds himself with capable people, who give him the best advices, all he needs to do is to make decisions. He will make some errors and some good decisions. But if he serves his premiership honestly, the Thai people will give him a chance.

Abhisit has nothing before him except to serve the Thai public. This call is noble as he has been raised to do so.

Korn Chatikavanij has also been raised along this tradition. Once he made it in the financial world, he retired and entered politics. Korn said his family has taught him that once he had enjoyed success in the society that nourished him, he should return the favour back to society.

This sense of noble obligations in public policy is so lacking among the Thai politicians, who mostly enter politics in order to seek power, money, fame,  and business networks and connections. Few Thai politicians engage in political discourse over the virtue and soundness of public policy.

We still have this sense of public policy consciousness among the technocrats at the National Economic and Social Development Board, the Finance Ministry and the Bank of Thailand for instance. But among the politicians, there are very few of them out there.

Abhisit's rise to power is another accident in Thai politics, coming after two of his predecessor losing power in a hurry, in a period of less than one year. The judiciary review is up to its task. The message is clear. If the politicians believe that they can continue to buy votes, they will see the axe falling on their parties. Thailand's rule of law system is up and running after years of rusty negligence.

Abhisit should use this rare opportunity to set high standard of political governance for his administration. Looking at the coalition partners and the politics as we know it, there is not much hope on this front. But it is a challenge. It is time to make history.

ชีวิตประเทศหลังม่านรูด :โศกนาฎกรรมชั่วคราวของรัฐบาลชายกระโปรง วิบากกรรมชั่วครู่ของนักเลือกตั้ง และ อาการเมาหมัดของพลพรรคเสื้อแดง!!!..

วันนี้ ..

พันธมิตรเริ่มเคลื่อนย้ายกลับบ้านใครบ้านมันเป็นที่เรียบร้อยโรงเรียน ทำเนียบ ดอนเมือง และ สุวรรณภูมิ ตั้งแต่ ๑๐ โมงเช้า ของวันนี้เป็นต้นไป ..

ขบวนทัพประชาชนคนเสื้อเหลือง จะทยอยแยกย้ายตัวกลับไปยังภูมิลำเนาถิ่นฐานของตน หลายๆคนมาจากปักษ์ใต้ หลายคนมาจากภาคอีสาน ภาคเหนือ ก็ต้องกลับไปเริ่มต้นทำมาหากินอยู่กับหน้าที่การงานของตนต่อไป ..

เวทีมวยการเมืองไทย ..

เสียงระฆังดัง..เป็นสัญญาณประกาศพักยกชั่วคราว ..

นักมวยจำต้องหันหน้ากลับไปยังมุมของตนเอง ไปให้น้ำให้ท่า นวดเฟ้น ตบหน้าเรียกสติ เขย่าตัวนักมวยให้ตื่นตัวขึ้นมารับฟัง ..เชิงมวยใหม่..

เชิงมวยที่จะนำขึ้นไปเป็นเคล็ดลับต่อกรกับคู่ต่อสู้ ..ในยกต่อไป (ซึ่งก็คาดว่าคงจะไม่นานนักนับจากนี้ไป!)..

ไม่ว่าจะเป็นเชิงรุก เชิงรับ ทั้งเรื่องงานวิชาการ งานการเมือง งานกฎหมาย และ งานมวลชนทางด้านต่างๆ ..

ยกที่ผ่านมา ..

พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เริ่มยกแรกของการต่อสู้หนที่สอง ด้วยการบุกตะลุยรัฐบาลหอกหักเทอะทะ ที่เข้ามารำแม่ไม้มวยไทยผสมแม่ไม้มวยเขมรอย่างสะเปะสะปะ ไร้ชั้นเชิง สุดท้ายก็โดนรุกไล่ไปจนลื่นไถลขัดขาตัวเองล้มลง น้ำหนักตัวที่เกินจากการโกงกินมาอย่างยาวนาน ..ล้มทับตัว แพ้น็อคไปอย่างไม่มีท่า !!เป็นมวยแก่ไร้คุณค่าของเวทีการเมืองไปภายในพริบตา ..

ยกต่อมา ..พลพรรคเสื้อแดงเข็นดัน รัฐบาลจอมพลิ้วของพ่อปลาไหลมุดรู สมชาย เวสต์อินน์ ขึ้นมาปะทะ ด้วยแรงเงินมหาศาล ถึงกับยอมหักดิบแนวร่วมสำคัญของหมอผีเขมรแห่งเมืองบุรีรัมย์ไปเลยทีเดียว เป็นการเสี่ยงทำลายฐานเสียงสำคัญในภาคอีสานในการเลือกตั้งอนาคตไปเพียงเพื่อจะได้นักมวยไร้ฝีมือแต่อยู่ค่ายมวยชินวัตรขึ้นเตะต่อยกับพันธมิตรแทนการยืมมือ ..

พวกลิ่วล้อที่พร้อมจะเป็นหอกข้างแคร่ทั้งหลายอย่างที่เคยเป็นมา ถือว่าเป็นการเปลืองตัวซ้ำซ้อนของวงศ์ตระกูลเศรษฐีชินวัตร ที่เป็นกลุ่มนายทุนใหญ่ของเมืองไทย ที่เสี่ยงเอาคนในวงศ์ตระกูลตัวเองเข้ามาคลุกวงในการเมืองไทยแทนการเลือกใช้นอมินี่ตัวแทนอย่างที่ควรจะเป็น ..

หลังจากที่ก่อนหน้านี้ ทักษิณ ชินวัตร นายทุนใหญ่ของตระกูลต้องถูกหมัดน็อคหงายหลังตกเวทีการเมืองไทยไป ชนิดที่ว่าหมดโอกาสเสนอหน้าขึ้นมาต่อสู้ในฐานะนักมวยการเมืองได้อีกก็ว่าได้ !!.. 

เชิงมวยของพ่อจอมพลิ้วร่างอรชรอ่อนแอ้นบอบบางอย่างรัฐบาลชายกระโปรง เริ่มยกแรกของการต่อสู้ของพวกเขา ด้วยการใช้เชิงมวยที่ถูกบ่มสอนชั้นเชิงข้ามประเทศมาจากปรมาจารย์หมัดมวยจอมอกหักและอาภัพวาสนาอย่าง ทักษิณ ชินวัตร เป็นเชิงมวยการเมืองในชั้นบุ๊น ที่พยายามจะถีบถอย ถีบถอย ไม่ปะทะกับ พันธมิตรเสื้อเหลือง แต่กลับหันไปเล่นบทบู๊แบบหมาลอบกัดแทน..

อาวุธสงครามถูกนำมาเป็นตัวช่วย ผ่านพวกสัตว์นรกสงครามที่แฝงตัวอยู่ในหมู่กองเชียร์ ลอบยิง ลอบทำร้าย พี่น้องพันธมิตรเสื้อเหลือง จนไม่เป็นอันกินอันนอน ไม่เป็นอันประท้วง เพราะต้องคอยหวาดระแวงกับความตายที่แฝงมากับความมืดมนของสังคมไทยในทุกๆค่ำคืน..

การปักหลักตั้งท่าอยู่ในทำเนียบของพันธมิตร ..

ตกเป็นเป้าโจมตีของพวกหมาลอบกัด จนเลือดโชกเลือดอาบ ล้มหายตายจากกันไปหลายศพ บาดเจ็บทุพพลภาพกันไปมากมายหลายชีวิต ทว่า..พันธมิตรก็ไม่ท้อแท้ ท้อถอย หรือ คิดจะยกธงขาวให้กับเชิงมวยอมนุษย์ของฝ่ายรัฐบาลชายกระโปรงแต่อย่างใด ..

ร่างที่อาบเลือด คิ้วคางแตกยับ เลือดกระเด็นเข้าตา เสียงโห่ฮาสะใจของพวกกองเชลียร์พลพรรคเสื้อแดง และ พวกแอบแฝงเป็นกลางทั้งหลาย ต่างสมน้ำหน้า ตะโกนโจมตี และ ไล่ให้พันธมิตรยอมแพ้และลงจากเวทีไปซะ ..

ประมาณว่า ..ไม่มีทางน็อคพ่อจอมพลิ้วขาลีบสมชายได้แน่ๆ เชิงมวยขี้ขลาดผนวกกับเชิงมวยป่าเถื่อนสัตว์นรก เป็นเชิงมวยที่ลงตัวที่พวกเรากองเชลียร์บ้าเลือดทั้งพลพรรคเสื้อแดงและแฟนคลับกางเกงในแดง ต่างเฮฮา สะใจ ชอบใจ ในความตายของประชาชนพี่น้องคนไทยร่วมผืนแผ่นดินไทยกับพวกเขา..

สงครามยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพทหาร !!..

ลีลานักโวหาร ฤๅจะสู้ ..ลีลาของนักต่อสู้ !!

เมื่อชั้นเชิงทั้งหมดของศัตรูคู่ปรับ อยู่ในทุกห้วงขณะของลมหายใจ และ สายตาอันไม่กะพริบของพันธมิตรเสื้อเหลือง ..การตะโกนก้องประกาศอย่างเย้ยฟ้าท้าดินว่า "ม้วนเดียวจบ" ของพันธมิตร จึงทำเอาหลายๆคนในสังคมไทยอ้าปากค้าง ..พร้อมๆกับเสียงเยาะเย้ยถากถางว่า ..

จะน็อครัฐบาล ขี้โกง หน้าด้าน ขี้ขลาด ชุดนี้อย่างไรเหรอ ?..

ไม่มีเสียงตอบจากพันธมิตร ..

การระดมสรรพกำลังครั้งใหญ่เริ่มขึ้น ด้วยการลุกขึ้นยืนด้วยเรือนร่างที่อาบเลือดของวีรชน พวกเขาเดินชนไปที่จุดอ่อนของรัฐบาลขาลีบด้วยการเตะตัดขาไม่ให้มีการเข้าไปแก้ไขรัฐธรรมนูญได้ โดยการยกพลไปปิดล้อมรัฐสภา ..

ตำรวจสิ้นท่าไม่สามารถช่วยเหลือรัฐบาลสมชายได้ด้วยการสลายม็อบเหมือน วันที่ ๗ ตุลา รัฐสภาบ้อท่า เมื่อ ชัย ชิดชอบ ประกาศเลื่อนการประชุมสภา ..

รัฐบาลชายกระโปรงเซถลาไปติดมุม ก่อนพันธมิตรจะตามไปถีบจังๆ และ กระโดดเข่าลอยเข้าลิ้นปี่จนรัฐบาลสมชายจุกแอ้ก ด้วยการยึดสนามบินสุวรรณภูมิและสนามบินดอนเมืองอันเป็นที่พำนักชั่วคราวของเหล่ารัฐบาลสัมภเวสี ..

รัฐบาลเวสต์อินน์ หมดท่า การ์ดตก คางเปิด และ คางเปราะซะด้วย !..

พันธมิตรจึงสิ้นสุดการต่อสู้ และ จบกระบวนท่าแม่ไม้มวยไทย "ม้วนเดียว" ของพวกเขาด้วยการ ..หักศอกสั้นเข้าที่ปลายคาง ส่งรัฐบาลชายกระโปรงคางเปราะ ต้องเลือดกลบปาก ตาลอย ตาเหลือกขึ้นไปนั่งฟังคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญในคดียุบพรรค ..

พลพรรคเสื้อแดง แม้จะรู้ชะตากรรมของรัฐบาลนักมวยขาลีบที่ตนเองเชลียร์ดี ทว่า ก็ช่วยอะไรไม่ทันแล้ว แม้เสียงอาวุธสงครามจะดังกึกก้อง เกมนอกกฎต่างๆถูกงัดขึ้นมาใช้ข่มขู่ศาลรัฐธรรมนูญ แต่ก็ช่วยอะไรไม่ทันแล้ว ..เพราะรัฐบาลขาลีบ หมดสภาพ และ พ่ายแพ้หมดรูป เลือดอาบหน้า คิ้วคางแตก ขาหักเดินกะเผลก เต้นพลิ้วโชว์ลีลากระล่อน หรือ ลื่นเป็นปลาไหลใส่สเก็ตไม่ได้อีกต่อไป ..

หลังจาก ..สิ้นเสียงระฆังหมดยก กรรมการนับศพ เอ๊ย นับสิบ แต่ได้แค่แปด พลพรรคเสื้อแดงและลิ่วล้อนอมินีทั้งหลายของรัฐบาลทรราชก็ไปพยุงร่างเน่าเฟะของนักมวยหมดสภาพให้ยกมือขึ้นสู้ ในขณะเดียวกันก็พาลไล่เตะไล่ต่อยกรรมการหาว่ากรรมการไม่เป็นธรรม ไม่ตัดสินแบบ "อยุติธรรม" เหมือนคราวครั้งก่อน สมัยพวกตนเป็นมวยรุ่งโรจน์ เป็นแชมป์เปี้ยนที่ยากจะหาใครมาเทียมทานได้..

ทำไมกรรมการที่คราครั้งหนึ่งเคยช่วยเหลือให้พวกตนชนะผ่านพ้นขึ้นมาเป็นแชมป์และบริหารประเทศได้ตั้งแต่สมัยนักมวยหน้าเหลี่ยม ทักษิณ ครองบัลลังก์ความยิ่งใหญ่ มาบัดนี้กลับไม่ตัดสิน ..เอนเอียงให้พวกตนชนะ !!..

โดยลืมแหกตาดูความเลวระยำของพรรคการเมืองทั้งสามพรรคที่พวกตนสนับสนุนว่า ..พวกนักเลือกตั้งขี้โกงเหล่านั้น มันกระทำความผิดต่อกฎหมายรัฐธรรมนูญหรือไม่ ?..

...................................

พลพรรคเสื้อแดง ..

ยิ่งพาล ยิ่งเสีย ยิ่งหมดความชอบธรรม โดยเฉพาะการมาเดินออกหมัดใส่กรรมการ หรือ ศาลรัฐธรรมนูญ แบบไม่ดูตาม้าตาเรือแบบนี้ ยิ่งเป็นการทำลายชะตาอนาคตการเมืองของพวกเขาให้มืดมนออกไปเรื่อยๆ..

เป็นการซ้ำเติมให้นักมวยการเมืองของพวกเขา ที่พวกเขาถือหาง ให้ได้รับความบอบช้ำและ ได้รับบาดเจ็บ มีแผลแตกหนัก เลือดสาดกระจายมากยิ่งขึ้น ..

แทนที่จะเดินขบวน ตั้งท่าด่าศาลรัฐธรรมนูญว่าไม่ยุติธรรม แทนที่จะเดินขบวน ไปป่วน ไปด่าทหาร และ ตะโกนสร้างภาพกำมะลอว่าพวกตนออกมา ต่อต้านการรัฐประหาร และ ออกมาปกป้องประชาธิปไตย ..

พวกเขาเอาเวลาที่เหลือไปเลือกเฟ้นนักการเมืองน้ำดี ที่อาจจะยังพอมีเหลือในพรรค มาเป็นแคนดิเดตนายกรัฐมนตรีคนต่อไปไม่ดีกว่าหรือ ? ..

หรือ หากว่ามันหาคนดีมาทำยาไม่ได้เลยในพรรคการเมืองของพวกตน เนื่องเพราะต่างก็แออัดไปด้วย คนเลว คนขี้โกง และ อันธพาลการเมือง !!

พลพรรคเสื้อแดงทั้งหลายก็ควรที่จะหันไปมองดูข้อเสนอของประชาชนในภาคส่วนต่างๆของสังคมไทยที่ต้องการเห็นความปรองดอง เห็นความสงบสุข ด้วยการมีรัฐบาลแห่งชาติ เพื่อเข้ามาบริหารจัดการประเทศชั่วคราว มาทำงานสมานฉันท์ มาเปิดโต๊ะเจรจา รับฟัง ข้อคิดเห็น เงื่อนไข ของฝ่ายต่างๆร่วมกันให้ครอบคลุมทุกๆฝ่ายในสังคม ..

พลพรรคเสื้อแดงควรที่จะ..หยุด !! ให้การสนับสนุนแบบสุดโต่งกับระบอบทักษิณ ที่ต้องการจะดันทุรังนำซากศพของทักษิณกลับมาตกแต่งเป็นจำอวดทางการเมืองเพื่อหาเศษหาเลยกับซากศพเน่าๆนี้อีกต่อไป ..

วันนี้ ..มันไม่ใช่เวลาของการออกมาหลอกต้มสังคมไทย และ ประชาชนคนไทยได้อีกต่อไปแล้ว!!! ..

หลังม่านรูด ..

ปิดฉากละคร ฉากเหม็น ของรัฐบาลชายกระโปรง ลงไปชั่วคราว ! ..

รัฐบาลชุดต่อไป ควรจะหยุดความดันทุรังที่จะไม่ฟังเสียงประชาชนส่วนน้อย เพียงเพราะพวกตนเชื่อว่าได้รับคะแนนเสียงเลือกตั้งท่วมท้นมาแล้วจะเข้ามาปู้ยี้ปู้ยำทำลายประเทศชาติอย่างไรก็ได้ ..

ฝ่ายระบอบทักษิณทุกคน ต้องกลับไปเอาตีน(ตบ)ก่ายหน้าผาก ครุ่นคิดใหม่ !!

เมืองไทยเป็นของคนไทยทุกส่วน ไม่ใช่เฉพาะพลพรรคเสื้อแดงที่มีมากกว่า หรือ เฉพาะพลพรรคพลังเงียบพลังลูกหาบทั้งหลายที่มีมากที่สุด !!..

มันยังมีพื้นที่ทางความคิด พื้นที่ทางการเมือง พื้นที่ทางจริยธรรม คุณธรรม พื้นที่ทางควายุติธรรมของผืนแผ่นดิน ที่เหล่าคนส่วนน้อยพันธมิตรเสื้อเหลือง ยึดมั่นอยู่อย่างเหนียวแน่น !!..

อย่าท้าทายต่อพลังศรัทธาของประชาชน อย่าท้าทายต่อพลังทางศีลธรรม พลังความดีงามในจิตใจของประชาชน แม้พวกเขาจะเป็นเพียงคนกลุ่มน้อย ทว่า พวกเขาก็คือ ประชาชนที่รักชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ อย่างสุดจิตสุดใจสุดชีวิต ..

พลพรรคเสื้อแดง และ ลิ่วล้อระบอบทักษิณทั้งหลาย พวกคุณไม่อาจจะต้านทานคลื่นมหาประชาชน ที่มีปัญญา มีความรู้ และ มีหัวจิตหัวใจของนักสู้ นักรบ อย่างพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยได้ ..

สนามรบที่ผ่านมา มันพิสูจน์อะไรต่อมิอะไรได้ในระดับหนึ่งแล้ว อาวุธสงคราม หรือ พลังอันธพาล หมาลอบกัด ที่พวกคุณเลือกใช้ เลือกนำมาสร้างความสะใจ มันไม่ได้ทำให้พวกคุณชนะ ..

มันไม่ได้ช่วยทำให้ชะตากรรมชีวิตทางการเมืองของพวกคุณดีขึ้น การโป้ปดมดเท็จผ่าน NBT เพื่อสร้างภาพมายาลวงตาประชาชน พวกคุณจะทำไปได้อีกสักกี่น้ำ !!..

ความจริงเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนมิอาจหนีพ้น โกงใครมา ทำลายใครไป วันหนึ่งก็ต้องโดนแฉ โดนตามรังควาญ และ โดนปู้ยี้ปู้ยำกระทำชำเราเอาคืน ..

พลพรรคเสื้อแดง และ ลิ่วล้อระบอบทักษิณทุกๆคน โปรดทบทวนดูให้ดีๆ ชีวิตมีทางออก มีทางเลือก มีทางสว่างเสมอ หันไปมองประเทศชาติ อย่ามองไปที่ใบหน้าละห้อยเหลี่ยมๆของทรราชขายชาติขายแผ่นดินเพียงคนเดียว !!

อย่าเอาแต่เมาหมัด ไล่เตะไล่ต่อยกรรมการ ไล่ฟาดงวงฟาดงาใส่ทหารหาญ อย่าเอาประชาชนมาเสียเลือดเนื้อเพื่อปกป้องคนเลวๆคนหนึ่ง ..อย่า อย่า อย่า !!

เงยหน้าตั้งสติ ดูพันธมิตรคู่ต่อสู้ของพวกคุณ เดินเข้ามุมของพวกเขาไปแล้วโน้น พวกเขาทำตามระเบียบกติกา ..เพราะว่ามันพักยกแล้ว !! ..

พลพรรคเสื้อแดงทั้งหลาย อย่ามัวแต่เมาหมัด เมาลำแข้งเพลิน ตื่นๆๆๆๆๆ !!!

@ ขอบคุณภาพทุกภาพจากอินเตอร์เน็ท @

...................................

วินเซนต์

ขอนแก่น

๓ ธันวาคม ๒๕๕๑

....................................

มวลชน นปช. เสื้อแดง  ที่พัฒนามาจากม้อบถ่อย นปก. บุกบ้านป๋า

เคยสร้างวีรกรรม ม้อบถ่อยอุดร ไพรพนา ไล่ล่าทำร้ายฝ่ายเสื้อเหลืองโดยมีตำรวจคอยให้ท้าย

และก็ นปช. พวกนี้แหละที่..จัดการชุมนุมสนามหลวงแล้วเดินไปลุยพันธมิตรถึงมัฆวาฬ
จนเจอของแข็งสารพัด ที่รอรับอยู่ป้อนระดมเข้าใส่...ทำให้ล้มตาย-เจ็บไปหลายคน

จวบจน พันธมิตรเริ่มก้าวพลาด ยึดทำเนียบเรื้อรัง
ฝ่ายสีแดงเริ่มปรับแผน หันมาหาแนวทางสันติ (บังหน้า )
สวมบทบาท อารยะไฮโซ ในความจริงวันนี้ทั้ง 3 ครั้งที่จัดขึ้น
นับว่า "ประสบความสำเร็จจนขนลุกเกรียว" ( ขยายขนาดท่อน้ำเลี้ยงจาก 4 หุน เป็น 2 นิ้ว !! )

แต่ในที่สุด สุนัข..ย่อมไม่ทิ้ง..อาจม

สันดานเดิมของม้อบถ่อย ยังไงก็ต้องออกลาย
วันนี้ เรากำลังจะได้เห็น ม้อบเติมเงิน กล้าล่วงเกิน อำนาจศาล

การที่พวกสีแดง พลิกลิ้น พลิกบทบาทอีกหน
จากฉากหน้า ที่พยายามเล่นบท "คนรักสันติ" เริ่ม "ดีแตก"
เพราะ "นายใหญ่" กำลังจะถูกบีบกล่องดวงใจ อีกหน

การรวมพล คนเสื้อแดง 30 พย.ที่ผ่านมา กะว่าให้ระดมมาปักหลักพักค้าง
เตรียมเสื้อผ้ามานอนเล่นกันที่ ลานคนเมือง กลับไม่ประสบผล
หัวขบวนบางคนยังโชว์ นวัตกรรมทางความคิด Crete วิธีการ"หากิน" แบบใหม่
ใช้กลุ่มชายฉกรรจ์ไปข่มขู่ผู้คน บนรถโดยสารประจำทางที่วิ่งผ่านลานคนเมือง
ไล่คนลงจากรถแล้วบังคับให้เปลี่ยนใส่เสือ้แดง เดินตามไปร่วมชุมนุม
เพื่อให้ได้ภาพจำนวนคนมากๆ ( แถมไม่ต้องจ่ายค่าจ้าง )
และยังสามารถ "ทำใบเบิก"ได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย ไม่ต้องหักค่าหัวคิวให้เมื่อยอีกด้วย

บรรดา มิตรรักแฟนเพลง ชอบสมัคร รักทักสินที่มาด้วยใจ (จริงๆ)
แต่ละคนทำตามหน้าที่อย่างมืออาชีพ มาเข้าคิว หาตังค์กินหนม โห่ร้องตามกำหนดเวลา
พอหมดกะ..ก็ลากลับบ้าน แยกย้ายกันไปตัวใครตัวมัน
หลังเที่ยงคืน จึงหลงเหลือเพียงรอยคำนึง !!

คนที่รู้ว่าคือใคร ...เต้นผางเป็นเจ้าเข้า..
เมื่อขบวนการเพาเว่อร์เรนเจอร์..สีแดง ยังกระทำการไม่เข้าเป้า
คำสั่ง "สกัดกั้นการทำงานของศาล ทุกรูปแบบ" จึง ส่งตรงมาแบบ " ด่วนที่สุด "

แม้ว่าทางศาลจะพยายามเลี่ยงการปะทะ โดยใช้วิธี " ย้ายที่พิจารณาคดี "
ก็ยังมิวายที่.... มวลชนจัดตั้งสีแดงจะ วิ่งเข้าหากองไฟ

แมงเม่ากองขนาดย่อมไม่กี่ร้อยคน "เสี่ยงตาย" เพื่อ "ทำเป้า"
ทั้ง.. โห่ร้อง ผ่านใช้เครื่องขยายเสียง ทั้ง "ชูป้าย"ประกาศก้อง
ตั้งแต่ 10 นาฬิกาของเช้านี้จดบัดนี้...ขณะที่การแถลงปิดคดี ดำเนินไปเรื่อยๆ

คนเหล่านี้จะรู้ไหมหนอว่า...เฮลิคอปเตอร์ตรวจการณ์ที่เห็นบินวน ดูสภาพทั่วไปนั้น
จะเปลี่ยนเป็น ฮ.ติดปืนกลกันชิพแทนได้ทุกเมื่อ !!
กำลังทหาร กว่า 50 นายพร้อมอาวุธ M .16 ครบมือ  ก็รอรับมือพร้อมอยู่แล้ว

( ไม่นับกำลังทหารอีก สองกองร้อยที่เตรียมพร้อมอยู่หากเกิดความไม่สงบ !! )

ในขณะที่คงไม่ต้องคาดหวัง กำลังตำรวจ หลายร้อยนายที่ ยืนดูเฉยๆเหมือนเดิม
( ขนาดเข้าไปขอร้องให้งดใช้เสียงดัง ยังห้ามมันไม่ฟัง)
( ตำรวจหรือไปรษณีย์วะเนี่ย ฮ่าๆ )

และนอกจากนี้ ศาลยังได้นัดฟังคำพิพากษา ในบ่ายนี้ เลย !!

( เดาแม่นอีกแร้วววเรา ผมคาดไว้ว่า...ศาลจะตัดสินเลย วันที่ 2 นี้ ...)

Entry : ทางออก แก้วิกฤติจลาจล วันที่ 2 ธันวา !!
http://www.oknation.net/blog/mymemory/2008/11/30/entry-2

คาดการณ์ว่า..คำสั่งแรกของศาล  คือ การจัดการกับกลุ่มผู้ทำการ ละเมิดอำนาจศาล

ห้ามใช้เสียงรบกวน และการ กระทำการใดๆ ขัดขวางการพิจารณาคดี

ข้อหาเหล่านี้ หากยังไม่เพียงพอกับผู้ที่ไม่รู้สำนึกสีแดงเหล่านั้น

หลัง 13.00 น. หากกลุ่ม นปช.เสื้อแดง ยังกำแหงคิดจะใช้กำลังก่อเหตุ
สิ่งที่ผมคาดเอาไว้เมื่อ..วันก่อน คงจะต้องเกิดขึ้นอย่างช่วยไม่ได้

และจะไม่มีอารยะประเทศที่ไหน มาตำหนิ หรือ..กดดันประเทศไทยได้

.

ไม่ว่าการสลายม้อบถ่อย อันธพาลสีแดง นปช.เหล่านี้

จะต้องตาย หรือบาดเจ็บไปทั้งหมดกี่ราย....ก็ตาม !!!

.

สืบเนื่องจาก การกระทำของ คนเสื้อแดง นปช. ฝูงนี้ ไร้ความชอบธรรม
เป็นการกระด้างกระเดื่องต่อศาลสถิตย์ยุติธรรม

.

การก่อจลาจล เพื่อล้มล้างอำนาจศาล

คือ การล้มล้าง 1 ใน 3 ของอำนาจอธิปไตย ของประเทศนั่นเอง

.

คอขาด..ยังน้อยเกินไป สำหรับ สิ่งที่ควรได้รับในครั้งนี้

.

กลับบ้านเถิด....นปช. ก่อนจะสายเกินไป

งานนี้.....นอกจาก จลาจล จะจุดไม่ติดแล้ว

"งานศพ" ก็อาจยังไม่มี ใครไป....ด้วยซ้ำ

UPDATE    ล่าสุด...หลังศาลมีคำตัดสินยุบพรรคทั้ง 3 พรรค

ม้อบเสื้อแดงที่ยังส่งเสียงไม่พอใจอยู่...สักครู่ใหญ่

เกิดการเปลี่ยนใจ ไม่กล้ากระทำการอื่นใดอีกหลังจากเห็น M 16. ( มั้ง )

ขณะนี้ ม้อบเสื้อแดงที่ปิดถนน แจงวัฒนะได้สลายตัวไป

พร้อมกับม้อบที่หน้าศาลปกครองก็ย้ายไปรวมพลที่...ลานคนเมือง กทม.แล้ว

.เป็นที่น่าสังเกตว่า..ความสงบเกิดขึ้น ง่ายเกินไป..!!

จึงขอเตือนให้ทุกท่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งพันธมิตร  โปรดระวัง..." เกมใต้ดิน " ให้จงดี

ทางออกที่ดีที่สุดยามนี้ คือ ยุติการชุมนุม คืนสนามบิน ลดความเดือดร้อนของสังคมได้แล้วครับ

ขณะที่  ศาลสั่ง ยุบพรรค พลังนปช. สีแดง เอ๊ย! พลังประชาชน

ผมกำลังฟาด..ข้าวหมูแดง อย่างเอร็ดอร่อย

เวลานี้ ผลคำตัดสินออกมาครบ 3 พรรค แล้ว....สรุปว่า....

มีความผิดจริง ยุบ 3 พรรครวด!! พปช. - ชาติไทย - มัชฌิมา..

ฮ่าๆๆ

ตอนแถลงปิดคดี ...
บรรหาร ยกมือไหว้ บอกว่า พรรคชาติไทย " มีสัจจะ "
(ผมวิ่งไปอ๊วก ซะ 1 กระโถน )

อนงค์วรรณ ร้องไห้ ขอเว้นหัวหน้าพรรค มัชฌิมา
( ผมวิ่งไปอ๊วก จนหมด..ท้อง เพราะเศร้าเสียใจแทนอย่างสุดซึ้ง)