December 16, 2008

Abhisit 'faces tougher job than Chuan in 1997'
By Thanong Khanthong
http://blog.nationmultimedia.com/thanong/2008/12/15/entry-1

Prime minister-elect Abhisit Vejjajiva will have a tougher job than Chuan Leekpai, who led Thailand back to a growth path after the 1997 financial crisis, given the bitter political divide and broader dimension of economic problems.

Abhisit, who won a vote for the premiership in Parliament yesterday against Pracha Promnok of the Puea Pandin Party, has already announced he will serve as head of an economic team and focus on restoring confidence in Thailand and bridging the political and social divide.

A high-level Democrat Party MP yesterday said the present problems were more complex than in 1997, when Thailand faced a foreign-exchange crisis and a collapse of the corporate and banking sectors and the Bank of Thailand having blown its entire foreign reserves.

"Now we cannot just tackle the economic problems alone without curing the social and political ills in parallel," the MP said.

After painful financial restructuring, the export sector led the Thai economic recovery on the back of devaluation of the baht. The sound global economic environment also helped boost exports, which spurred a timely Thai recovery.

But now the world is threatened with recession, with financial crises in the US and Europe, which are important trading partners. Thai economic growth is set to decline, probably to 1-2 per cent at most next year. If exports were to rise 5 per cent next year, after 20-per-cent growth this year, it would be a blessing.

"It will be more difficult for the Democrats to achieve fast results in tackling the economic problems now than in 1997," said Ekamol Khiriwat, a former secretary-general of the Securities and Exchange Commission and former Democrat member.

"Then, our financial institutions were collapsing. Now, everything is kind of slowing down. Consumption is bad. Exports are bad. Unemployment is also going to be bad. It will be tough to achieve fast results in tackling these economic problems."

Ekamol suggested several remedies to boost the economy:

First, the government must make sure interest rates are kept low in real terms.

Second, bank credit must flow to the needy corporate sector in the broader economy. Banks are now fearful about the weaker economic environment, which could make repayment of loans difficult. So state-owned banks must take the lead in pushing out credit to keep the economy humming.

Third, the government must help the private sector push for exports. Measures to assist exporters to boost exports and find new markets must be implemented quickly.

Fourth, investment, both public and private, must be stimulated in order to lift domestic consumption.

Fifth, allow the exchange rate to stay down if the baht becomes weaker. In the present environment, Thai exports need to be competitive against products from other countries.

Kiat Sitthi-amorn, a Democrat candidate for the commerce portfolio, said a priority of the new government would be employment, as the Federation of Thai Industries expected up to a million out of work next year.

He said the new administration must come up with innovative measures to create jobs, both permanent and temporary, in order to help reduce socio-economic impacts from rising unemployment, especially among the low skilled.

The new government will also have to revive tourism and other sectors hit hard by the recent closure of Bangkok's two airports by anti-government protesters, as well as boost the farm sector.

##################

December 15, 2008

Abhisit Vejjajiva of the Democrat Party has become Thailand's 27th prime minister. He has won over Pracha Phromnok, the leader of the Puea Pandin Party, by a margin of 233 to 197 votes in Parliament.

That's the easy part. To become a prime minister is difficult. But to serve as prime minister is even more difficult. Just ask Samak Sundaravej and Somchai Wongsawat how it is so tough to hang on the high office.

It's my turn.

Abhisit brings a youthful image and hope to the political theatre, which has been in turmoil over the past three years. The challenge facing Abhisit is enormous, politically, economically and socially. With the bitter political and social divide, Abhisit will have to adopt a more reconciliatory tone in bringing the Thais together again.

He has uttered his goal. First, he would like to defend the Monarchy from any slanting or misunderstanding. Second, he would lead to bring about an economic recovery. Third, he would try to work on national reconciliation. And finally, he would restore confidence back to Thailnd among the international community of nations.

The first task is important because there has been a systematic campaign to undermine confidence in the Monarchy in order to divert the attention from the political malaise. More than 400 web sites involving in indecent and anti-Monarchy materials were closed down by the ICT Ministry in September alone. 

The political task will always be tough. Abhisit is not going to enjoy a comfortable margin in Parliament. Stability cannot be taken for granted. Some have predicted his government might last six months because a political accident can happen any time. Abhisit will only have to perform his best.

The Red Shirt army is preparing to undermine his government in the same way that the People's Alliance for Democracy had protested against the People Power-led government. But it is not likely to match the PAD.

Abhisit will not have the home-field advantage of a strong economy. The Thai economy is weakening going into 2009. The world economy is in bad shape, aggravated by the financial crisis in the US and Europe. The Thai exports will be hard pressed. Unemployment will be rising. Tourism has taken a bad hit. Agricultural prices have already collapse.

Abhisit will have no time waste. His government will delivery policy address to Parliament on December 26. He will have to assemble a good economic team to tackle the economic weakness as quickly as possible. The most effective way to stimulate the economy is to spend government money directly into the economy to create jobs and rejuvenate the economic activities.

Working toward national reconciliation will not be easy. The wounds are so deep. The rural and urban divide has been chronic. Abhisit will need to have a dialogue with the rural voters in the North and Northeast, the traditional base of the defunct People Power Party. Communicating with the Thai people will be one of his most important jobs so that the country achieves reconciliation.

Newin Chidchob, who has led a defection from the defunct People Power Party and has been instrumental in Abhisit's premiership, has already given the advice to Abhisit that he should dish out at least Bt100 billion into the rural programme to stimulate jobs and consumption. This would help the rural people have something to bank on during the economic hardship ahead. Soon they would forget Thaksin Shinawatra, Newin suggested.

Restoring confidence among the international community is equally important. Foreigners and foreign governments do not understand the complex political situation of Thailand. They need to be informed about what has gone wrong with Thailand and how Thailand will be on a course of self-correction.

Abhisit will have a chance to shine at the Asean Summit, which has been resheduled to February next year. That will be a good platform for him to meet with other regional leaders and explain to them about Thailand's status.

Can Abhisit do the job?

Unlike most politicians, he does not have business connections or vested interests that he needs to protect. He was born from an elite family and went to Eton and Oxford. He served as a teacher at the Chulachom Klao Military Academy before leaving to teach at Thammasat University's Faculty of Economics. Then he went into politics, joined the Democrat Party and got elected as a Bangkok MP at the age of 27. He served a number of Cabinet portfolios in the past. His weakness is his lack of management experience outside the politics.

If he surrounds himself with capable people, who give him the best advices, all he needs to do is to make decisions. He will make some errors and some good decisions. But if he serves his premiership honestly, the Thai people will give him a chance.

Abhisit has nothing before him except to serve the Thai public. This call is noble as he has been raised to do so.

Korn Chatikavanij has also been raised along this tradition. Once he made it in the financial world, he retired and entered politics. Korn said his family has taught him that once he had enjoyed success in the society that nourished him, he should return the favour back to society.

This sense of noble obligations in public policy is so lacking among the Thai politicians, who mostly enter politics in order to seek power, money, fame,  and business networks and connections. Few Thai politicians engage in political discourse over the virtue and soundness of public policy.

We still have this sense of public policy consciousness among the technocrats at the National Economic and Social Development Board, the Finance Ministry and the Bank of Thailand for instance. But among the politicians, there are very few of them out there.

Abhisit's rise to power is another accident in Thai politics, coming after two of his predecessor losing power in a hurry, in a period of less than one year. The judiciary review is up to its task. The message is clear. If the politicians believe that they can continue to buy votes, they will see the axe falling on their parties. Thailand's rule of law system is up and running after years of rusty negligence.

Abhisit should use this rare opportunity to set high standard of political governance for his administration. Looking at the coalition partners and the politics as we know it, there is not much hope on this front. But it is a challenge. It is time to make history.

ชีวิตประเทศหลังม่านรูด :โศกนาฎกรรมชั่วคราวของรัฐบาลชายกระโปรง วิบากกรรมชั่วครู่ของนักเลือกตั้ง และ อาการเมาหมัดของพลพรรคเสื้อแดง!!!..

วันนี้ ..

พันธมิตรเริ่มเคลื่อนย้ายกลับบ้านใครบ้านมันเป็นที่เรียบร้อยโรงเรียน ทำเนียบ ดอนเมือง และ สุวรรณภูมิ ตั้งแต่ ๑๐ โมงเช้า ของวันนี้เป็นต้นไป ..

ขบวนทัพประชาชนคนเสื้อเหลือง จะทยอยแยกย้ายตัวกลับไปยังภูมิลำเนาถิ่นฐานของตน หลายๆคนมาจากปักษ์ใต้ หลายคนมาจากภาคอีสาน ภาคเหนือ ก็ต้องกลับไปเริ่มต้นทำมาหากินอยู่กับหน้าที่การงานของตนต่อไป ..

เวทีมวยการเมืองไทย ..

เสียงระฆังดัง..เป็นสัญญาณประกาศพักยกชั่วคราว ..

นักมวยจำต้องหันหน้ากลับไปยังมุมของตนเอง ไปให้น้ำให้ท่า นวดเฟ้น ตบหน้าเรียกสติ เขย่าตัวนักมวยให้ตื่นตัวขึ้นมารับฟัง ..เชิงมวยใหม่..

เชิงมวยที่จะนำขึ้นไปเป็นเคล็ดลับต่อกรกับคู่ต่อสู้ ..ในยกต่อไป (ซึ่งก็คาดว่าคงจะไม่นานนักนับจากนี้ไป!)..

ไม่ว่าจะเป็นเชิงรุก เชิงรับ ทั้งเรื่องงานวิชาการ งานการเมือง งานกฎหมาย และ งานมวลชนทางด้านต่างๆ ..

ยกที่ผ่านมา ..

พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เริ่มยกแรกของการต่อสู้หนที่สอง ด้วยการบุกตะลุยรัฐบาลหอกหักเทอะทะ ที่เข้ามารำแม่ไม้มวยไทยผสมแม่ไม้มวยเขมรอย่างสะเปะสะปะ ไร้ชั้นเชิง สุดท้ายก็โดนรุกไล่ไปจนลื่นไถลขัดขาตัวเองล้มลง น้ำหนักตัวที่เกินจากการโกงกินมาอย่างยาวนาน ..ล้มทับตัว แพ้น็อคไปอย่างไม่มีท่า !!เป็นมวยแก่ไร้คุณค่าของเวทีการเมืองไปภายในพริบตา ..

ยกต่อมา ..พลพรรคเสื้อแดงเข็นดัน รัฐบาลจอมพลิ้วของพ่อปลาไหลมุดรู สมชาย เวสต์อินน์ ขึ้นมาปะทะ ด้วยแรงเงินมหาศาล ถึงกับยอมหักดิบแนวร่วมสำคัญของหมอผีเขมรแห่งเมืองบุรีรัมย์ไปเลยทีเดียว เป็นการเสี่ยงทำลายฐานเสียงสำคัญในภาคอีสานในการเลือกตั้งอนาคตไปเพียงเพื่อจะได้นักมวยไร้ฝีมือแต่อยู่ค่ายมวยชินวัตรขึ้นเตะต่อยกับพันธมิตรแทนการยืมมือ ..

พวกลิ่วล้อที่พร้อมจะเป็นหอกข้างแคร่ทั้งหลายอย่างที่เคยเป็นมา ถือว่าเป็นการเปลืองตัวซ้ำซ้อนของวงศ์ตระกูลเศรษฐีชินวัตร ที่เป็นกลุ่มนายทุนใหญ่ของเมืองไทย ที่เสี่ยงเอาคนในวงศ์ตระกูลตัวเองเข้ามาคลุกวงในการเมืองไทยแทนการเลือกใช้นอมินี่ตัวแทนอย่างที่ควรจะเป็น ..

หลังจากที่ก่อนหน้านี้ ทักษิณ ชินวัตร นายทุนใหญ่ของตระกูลต้องถูกหมัดน็อคหงายหลังตกเวทีการเมืองไทยไป ชนิดที่ว่าหมดโอกาสเสนอหน้าขึ้นมาต่อสู้ในฐานะนักมวยการเมืองได้อีกก็ว่าได้ !!.. 

เชิงมวยของพ่อจอมพลิ้วร่างอรชรอ่อนแอ้นบอบบางอย่างรัฐบาลชายกระโปรง เริ่มยกแรกของการต่อสู้ของพวกเขา ด้วยการใช้เชิงมวยที่ถูกบ่มสอนชั้นเชิงข้ามประเทศมาจากปรมาจารย์หมัดมวยจอมอกหักและอาภัพวาสนาอย่าง ทักษิณ ชินวัตร เป็นเชิงมวยการเมืองในชั้นบุ๊น ที่พยายามจะถีบถอย ถีบถอย ไม่ปะทะกับ พันธมิตรเสื้อเหลือง แต่กลับหันไปเล่นบทบู๊แบบหมาลอบกัดแทน..

อาวุธสงครามถูกนำมาเป็นตัวช่วย ผ่านพวกสัตว์นรกสงครามที่แฝงตัวอยู่ในหมู่กองเชียร์ ลอบยิง ลอบทำร้าย พี่น้องพันธมิตรเสื้อเหลือง จนไม่เป็นอันกินอันนอน ไม่เป็นอันประท้วง เพราะต้องคอยหวาดระแวงกับความตายที่แฝงมากับความมืดมนของสังคมไทยในทุกๆค่ำคืน..

การปักหลักตั้งท่าอยู่ในทำเนียบของพันธมิตร ..

ตกเป็นเป้าโจมตีของพวกหมาลอบกัด จนเลือดโชกเลือดอาบ ล้มหายตายจากกันไปหลายศพ บาดเจ็บทุพพลภาพกันไปมากมายหลายชีวิต ทว่า..พันธมิตรก็ไม่ท้อแท้ ท้อถอย หรือ คิดจะยกธงขาวให้กับเชิงมวยอมนุษย์ของฝ่ายรัฐบาลชายกระโปรงแต่อย่างใด ..

ร่างที่อาบเลือด คิ้วคางแตกยับ เลือดกระเด็นเข้าตา เสียงโห่ฮาสะใจของพวกกองเชลียร์พลพรรคเสื้อแดง และ พวกแอบแฝงเป็นกลางทั้งหลาย ต่างสมน้ำหน้า ตะโกนโจมตี และ ไล่ให้พันธมิตรยอมแพ้และลงจากเวทีไปซะ ..

ประมาณว่า ..ไม่มีทางน็อคพ่อจอมพลิ้วขาลีบสมชายได้แน่ๆ เชิงมวยขี้ขลาดผนวกกับเชิงมวยป่าเถื่อนสัตว์นรก เป็นเชิงมวยที่ลงตัวที่พวกเรากองเชลียร์บ้าเลือดทั้งพลพรรคเสื้อแดงและแฟนคลับกางเกงในแดง ต่างเฮฮา สะใจ ชอบใจ ในความตายของประชาชนพี่น้องคนไทยร่วมผืนแผ่นดินไทยกับพวกเขา..

สงครามยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพทหาร !!..

ลีลานักโวหาร ฤๅจะสู้ ..ลีลาของนักต่อสู้ !!

เมื่อชั้นเชิงทั้งหมดของศัตรูคู่ปรับ อยู่ในทุกห้วงขณะของลมหายใจ และ สายตาอันไม่กะพริบของพันธมิตรเสื้อเหลือง ..การตะโกนก้องประกาศอย่างเย้ยฟ้าท้าดินว่า "ม้วนเดียวจบ" ของพันธมิตร จึงทำเอาหลายๆคนในสังคมไทยอ้าปากค้าง ..พร้อมๆกับเสียงเยาะเย้ยถากถางว่า ..

จะน็อครัฐบาล ขี้โกง หน้าด้าน ขี้ขลาด ชุดนี้อย่างไรเหรอ ?..

ไม่มีเสียงตอบจากพันธมิตร ..

การระดมสรรพกำลังครั้งใหญ่เริ่มขึ้น ด้วยการลุกขึ้นยืนด้วยเรือนร่างที่อาบเลือดของวีรชน พวกเขาเดินชนไปที่จุดอ่อนของรัฐบาลขาลีบด้วยการเตะตัดขาไม่ให้มีการเข้าไปแก้ไขรัฐธรรมนูญได้ โดยการยกพลไปปิดล้อมรัฐสภา ..

ตำรวจสิ้นท่าไม่สามารถช่วยเหลือรัฐบาลสมชายได้ด้วยการสลายม็อบเหมือน วันที่ ๗ ตุลา รัฐสภาบ้อท่า เมื่อ ชัย ชิดชอบ ประกาศเลื่อนการประชุมสภา ..

รัฐบาลชายกระโปรงเซถลาไปติดมุม ก่อนพันธมิตรจะตามไปถีบจังๆ และ กระโดดเข่าลอยเข้าลิ้นปี่จนรัฐบาลสมชายจุกแอ้ก ด้วยการยึดสนามบินสุวรรณภูมิและสนามบินดอนเมืองอันเป็นที่พำนักชั่วคราวของเหล่ารัฐบาลสัมภเวสี ..

รัฐบาลเวสต์อินน์ หมดท่า การ์ดตก คางเปิด และ คางเปราะซะด้วย !..

พันธมิตรจึงสิ้นสุดการต่อสู้ และ จบกระบวนท่าแม่ไม้มวยไทย "ม้วนเดียว" ของพวกเขาด้วยการ ..หักศอกสั้นเข้าที่ปลายคาง ส่งรัฐบาลชายกระโปรงคางเปราะ ต้องเลือดกลบปาก ตาลอย ตาเหลือกขึ้นไปนั่งฟังคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญในคดียุบพรรค ..

พลพรรคเสื้อแดง แม้จะรู้ชะตากรรมของรัฐบาลนักมวยขาลีบที่ตนเองเชลียร์ดี ทว่า ก็ช่วยอะไรไม่ทันแล้ว แม้เสียงอาวุธสงครามจะดังกึกก้อง เกมนอกกฎต่างๆถูกงัดขึ้นมาใช้ข่มขู่ศาลรัฐธรรมนูญ แต่ก็ช่วยอะไรไม่ทันแล้ว ..เพราะรัฐบาลขาลีบ หมดสภาพ และ พ่ายแพ้หมดรูป เลือดอาบหน้า คิ้วคางแตก ขาหักเดินกะเผลก เต้นพลิ้วโชว์ลีลากระล่อน หรือ ลื่นเป็นปลาไหลใส่สเก็ตไม่ได้อีกต่อไป ..

หลังจาก ..สิ้นเสียงระฆังหมดยก กรรมการนับศพ เอ๊ย นับสิบ แต่ได้แค่แปด พลพรรคเสื้อแดงและลิ่วล้อนอมินีทั้งหลายของรัฐบาลทรราชก็ไปพยุงร่างเน่าเฟะของนักมวยหมดสภาพให้ยกมือขึ้นสู้ ในขณะเดียวกันก็พาลไล่เตะไล่ต่อยกรรมการหาว่ากรรมการไม่เป็นธรรม ไม่ตัดสินแบบ "อยุติธรรม" เหมือนคราวครั้งก่อน สมัยพวกตนเป็นมวยรุ่งโรจน์ เป็นแชมป์เปี้ยนที่ยากจะหาใครมาเทียมทานได้..

ทำไมกรรมการที่คราครั้งหนึ่งเคยช่วยเหลือให้พวกตนชนะผ่านพ้นขึ้นมาเป็นแชมป์และบริหารประเทศได้ตั้งแต่สมัยนักมวยหน้าเหลี่ยม ทักษิณ ครองบัลลังก์ความยิ่งใหญ่ มาบัดนี้กลับไม่ตัดสิน ..เอนเอียงให้พวกตนชนะ !!..

โดยลืมแหกตาดูความเลวระยำของพรรคการเมืองทั้งสามพรรคที่พวกตนสนับสนุนว่า ..พวกนักเลือกตั้งขี้โกงเหล่านั้น มันกระทำความผิดต่อกฎหมายรัฐธรรมนูญหรือไม่ ?..

...................................

พลพรรคเสื้อแดง ..

ยิ่งพาล ยิ่งเสีย ยิ่งหมดความชอบธรรม โดยเฉพาะการมาเดินออกหมัดใส่กรรมการ หรือ ศาลรัฐธรรมนูญ แบบไม่ดูตาม้าตาเรือแบบนี้ ยิ่งเป็นการทำลายชะตาอนาคตการเมืองของพวกเขาให้มืดมนออกไปเรื่อยๆ..

เป็นการซ้ำเติมให้นักมวยการเมืองของพวกเขา ที่พวกเขาถือหาง ให้ได้รับความบอบช้ำและ ได้รับบาดเจ็บ มีแผลแตกหนัก เลือดสาดกระจายมากยิ่งขึ้น ..

แทนที่จะเดินขบวน ตั้งท่าด่าศาลรัฐธรรมนูญว่าไม่ยุติธรรม แทนที่จะเดินขบวน ไปป่วน ไปด่าทหาร และ ตะโกนสร้างภาพกำมะลอว่าพวกตนออกมา ต่อต้านการรัฐประหาร และ ออกมาปกป้องประชาธิปไตย ..

พวกเขาเอาเวลาที่เหลือไปเลือกเฟ้นนักการเมืองน้ำดี ที่อาจจะยังพอมีเหลือในพรรค มาเป็นแคนดิเดตนายกรัฐมนตรีคนต่อไปไม่ดีกว่าหรือ ? ..

หรือ หากว่ามันหาคนดีมาทำยาไม่ได้เลยในพรรคการเมืองของพวกตน เนื่องเพราะต่างก็แออัดไปด้วย คนเลว คนขี้โกง และ อันธพาลการเมือง !!

พลพรรคเสื้อแดงทั้งหลายก็ควรที่จะหันไปมองดูข้อเสนอของประชาชนในภาคส่วนต่างๆของสังคมไทยที่ต้องการเห็นความปรองดอง เห็นความสงบสุข ด้วยการมีรัฐบาลแห่งชาติ เพื่อเข้ามาบริหารจัดการประเทศชั่วคราว มาทำงานสมานฉันท์ มาเปิดโต๊ะเจรจา รับฟัง ข้อคิดเห็น เงื่อนไข ของฝ่ายต่างๆร่วมกันให้ครอบคลุมทุกๆฝ่ายในสังคม ..

พลพรรคเสื้อแดงควรที่จะ..หยุด !! ให้การสนับสนุนแบบสุดโต่งกับระบอบทักษิณ ที่ต้องการจะดันทุรังนำซากศพของทักษิณกลับมาตกแต่งเป็นจำอวดทางการเมืองเพื่อหาเศษหาเลยกับซากศพเน่าๆนี้อีกต่อไป ..

วันนี้ ..มันไม่ใช่เวลาของการออกมาหลอกต้มสังคมไทย และ ประชาชนคนไทยได้อีกต่อไปแล้ว!!! ..

หลังม่านรูด ..

ปิดฉากละคร ฉากเหม็น ของรัฐบาลชายกระโปรง ลงไปชั่วคราว ! ..

รัฐบาลชุดต่อไป ควรจะหยุดความดันทุรังที่จะไม่ฟังเสียงประชาชนส่วนน้อย เพียงเพราะพวกตนเชื่อว่าได้รับคะแนนเสียงเลือกตั้งท่วมท้นมาแล้วจะเข้ามาปู้ยี้ปู้ยำทำลายประเทศชาติอย่างไรก็ได้ ..

ฝ่ายระบอบทักษิณทุกคน ต้องกลับไปเอาตีน(ตบ)ก่ายหน้าผาก ครุ่นคิดใหม่ !!

เมืองไทยเป็นของคนไทยทุกส่วน ไม่ใช่เฉพาะพลพรรคเสื้อแดงที่มีมากกว่า หรือ เฉพาะพลพรรคพลังเงียบพลังลูกหาบทั้งหลายที่มีมากที่สุด !!..

มันยังมีพื้นที่ทางความคิด พื้นที่ทางการเมือง พื้นที่ทางจริยธรรม คุณธรรม พื้นที่ทางควายุติธรรมของผืนแผ่นดิน ที่เหล่าคนส่วนน้อยพันธมิตรเสื้อเหลือง ยึดมั่นอยู่อย่างเหนียวแน่น !!..

อย่าท้าทายต่อพลังศรัทธาของประชาชน อย่าท้าทายต่อพลังทางศีลธรรม พลังความดีงามในจิตใจของประชาชน แม้พวกเขาจะเป็นเพียงคนกลุ่มน้อย ทว่า พวกเขาก็คือ ประชาชนที่รักชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ อย่างสุดจิตสุดใจสุดชีวิต ..

พลพรรคเสื้อแดง และ ลิ่วล้อระบอบทักษิณทั้งหลาย พวกคุณไม่อาจจะต้านทานคลื่นมหาประชาชน ที่มีปัญญา มีความรู้ และ มีหัวจิตหัวใจของนักสู้ นักรบ อย่างพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยได้ ..

สนามรบที่ผ่านมา มันพิสูจน์อะไรต่อมิอะไรได้ในระดับหนึ่งแล้ว อาวุธสงคราม หรือ พลังอันธพาล หมาลอบกัด ที่พวกคุณเลือกใช้ เลือกนำมาสร้างความสะใจ มันไม่ได้ทำให้พวกคุณชนะ ..

มันไม่ได้ช่วยทำให้ชะตากรรมชีวิตทางการเมืองของพวกคุณดีขึ้น การโป้ปดมดเท็จผ่าน NBT เพื่อสร้างภาพมายาลวงตาประชาชน พวกคุณจะทำไปได้อีกสักกี่น้ำ !!..

ความจริงเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนมิอาจหนีพ้น โกงใครมา ทำลายใครไป วันหนึ่งก็ต้องโดนแฉ โดนตามรังควาญ และ โดนปู้ยี้ปู้ยำกระทำชำเราเอาคืน ..

พลพรรคเสื้อแดง และ ลิ่วล้อระบอบทักษิณทุกๆคน โปรดทบทวนดูให้ดีๆ ชีวิตมีทางออก มีทางเลือก มีทางสว่างเสมอ หันไปมองประเทศชาติ อย่ามองไปที่ใบหน้าละห้อยเหลี่ยมๆของทรราชขายชาติขายแผ่นดินเพียงคนเดียว !!

อย่าเอาแต่เมาหมัด ไล่เตะไล่ต่อยกรรมการ ไล่ฟาดงวงฟาดงาใส่ทหารหาญ อย่าเอาประชาชนมาเสียเลือดเนื้อเพื่อปกป้องคนเลวๆคนหนึ่ง ..อย่า อย่า อย่า !!

เงยหน้าตั้งสติ ดูพันธมิตรคู่ต่อสู้ของพวกคุณ เดินเข้ามุมของพวกเขาไปแล้วโน้น พวกเขาทำตามระเบียบกติกา ..เพราะว่ามันพักยกแล้ว !! ..

พลพรรคเสื้อแดงทั้งหลาย อย่ามัวแต่เมาหมัด เมาลำแข้งเพลิน ตื่นๆๆๆๆๆ !!!

@ ขอบคุณภาพทุกภาพจากอินเตอร์เน็ท @

...................................

วินเซนต์

ขอนแก่น

๓ ธันวาคม ๒๕๕๑

....................................

มวลชน นปช. เสื้อแดง  ที่พัฒนามาจากม้อบถ่อย นปก. บุกบ้านป๋า

เคยสร้างวีรกรรม ม้อบถ่อยอุดร ไพรพนา ไล่ล่าทำร้ายฝ่ายเสื้อเหลืองโดยมีตำรวจคอยให้ท้าย

และก็ นปช. พวกนี้แหละที่..จัดการชุมนุมสนามหลวงแล้วเดินไปลุยพันธมิตรถึงมัฆวาฬ
จนเจอของแข็งสารพัด ที่รอรับอยู่ป้อนระดมเข้าใส่...ทำให้ล้มตาย-เจ็บไปหลายคน

จวบจน พันธมิตรเริ่มก้าวพลาด ยึดทำเนียบเรื้อรัง
ฝ่ายสีแดงเริ่มปรับแผน หันมาหาแนวทางสันติ (บังหน้า )
สวมบทบาท อารยะไฮโซ ในความจริงวันนี้ทั้ง 3 ครั้งที่จัดขึ้น
นับว่า "ประสบความสำเร็จจนขนลุกเกรียว" ( ขยายขนาดท่อน้ำเลี้ยงจาก 4 หุน เป็น 2 นิ้ว !! )

แต่ในที่สุด สุนัข..ย่อมไม่ทิ้ง..อาจม

สันดานเดิมของม้อบถ่อย ยังไงก็ต้องออกลาย
วันนี้ เรากำลังจะได้เห็น ม้อบเติมเงิน กล้าล่วงเกิน อำนาจศาล

การที่พวกสีแดง พลิกลิ้น พลิกบทบาทอีกหน
จากฉากหน้า ที่พยายามเล่นบท "คนรักสันติ" เริ่ม "ดีแตก"
เพราะ "นายใหญ่" กำลังจะถูกบีบกล่องดวงใจ อีกหน

การรวมพล คนเสื้อแดง 30 พย.ที่ผ่านมา กะว่าให้ระดมมาปักหลักพักค้าง
เตรียมเสื้อผ้ามานอนเล่นกันที่ ลานคนเมือง กลับไม่ประสบผล
หัวขบวนบางคนยังโชว์ นวัตกรรมทางความคิด Crete วิธีการ"หากิน" แบบใหม่
ใช้กลุ่มชายฉกรรจ์ไปข่มขู่ผู้คน บนรถโดยสารประจำทางที่วิ่งผ่านลานคนเมือง
ไล่คนลงจากรถแล้วบังคับให้เปลี่ยนใส่เสือ้แดง เดินตามไปร่วมชุมนุม
เพื่อให้ได้ภาพจำนวนคนมากๆ ( แถมไม่ต้องจ่ายค่าจ้าง )
และยังสามารถ "ทำใบเบิก"ได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย ไม่ต้องหักค่าหัวคิวให้เมื่อยอีกด้วย

บรรดา มิตรรักแฟนเพลง ชอบสมัคร รักทักสินที่มาด้วยใจ (จริงๆ)
แต่ละคนทำตามหน้าที่อย่างมืออาชีพ มาเข้าคิว หาตังค์กินหนม โห่ร้องตามกำหนดเวลา
พอหมดกะ..ก็ลากลับบ้าน แยกย้ายกันไปตัวใครตัวมัน
หลังเที่ยงคืน จึงหลงเหลือเพียงรอยคำนึง !!

คนที่รู้ว่าคือใคร ...เต้นผางเป็นเจ้าเข้า..
เมื่อขบวนการเพาเว่อร์เรนเจอร์..สีแดง ยังกระทำการไม่เข้าเป้า
คำสั่ง "สกัดกั้นการทำงานของศาล ทุกรูปแบบ" จึง ส่งตรงมาแบบ " ด่วนที่สุด "

แม้ว่าทางศาลจะพยายามเลี่ยงการปะทะ โดยใช้วิธี " ย้ายที่พิจารณาคดี "
ก็ยังมิวายที่.... มวลชนจัดตั้งสีแดงจะ วิ่งเข้าหากองไฟ

แมงเม่ากองขนาดย่อมไม่กี่ร้อยคน "เสี่ยงตาย" เพื่อ "ทำเป้า"
ทั้ง.. โห่ร้อง ผ่านใช้เครื่องขยายเสียง ทั้ง "ชูป้าย"ประกาศก้อง
ตั้งแต่ 10 นาฬิกาของเช้านี้จดบัดนี้...ขณะที่การแถลงปิดคดี ดำเนินไปเรื่อยๆ

คนเหล่านี้จะรู้ไหมหนอว่า...เฮลิคอปเตอร์ตรวจการณ์ที่เห็นบินวน ดูสภาพทั่วไปนั้น
จะเปลี่ยนเป็น ฮ.ติดปืนกลกันชิพแทนได้ทุกเมื่อ !!
กำลังทหาร กว่า 50 นายพร้อมอาวุธ M .16 ครบมือ  ก็รอรับมือพร้อมอยู่แล้ว

( ไม่นับกำลังทหารอีก สองกองร้อยที่เตรียมพร้อมอยู่หากเกิดความไม่สงบ !! )

ในขณะที่คงไม่ต้องคาดหวัง กำลังตำรวจ หลายร้อยนายที่ ยืนดูเฉยๆเหมือนเดิม
( ขนาดเข้าไปขอร้องให้งดใช้เสียงดัง ยังห้ามมันไม่ฟัง)
( ตำรวจหรือไปรษณีย์วะเนี่ย ฮ่าๆ )

และนอกจากนี้ ศาลยังได้นัดฟังคำพิพากษา ในบ่ายนี้ เลย !!

( เดาแม่นอีกแร้วววเรา ผมคาดไว้ว่า...ศาลจะตัดสินเลย วันที่ 2 นี้ ...)

Entry : ทางออก แก้วิกฤติจลาจล วันที่ 2 ธันวา !!
http://www.oknation.net/blog/mymemory/2008/11/30/entry-2

คาดการณ์ว่า..คำสั่งแรกของศาล  คือ การจัดการกับกลุ่มผู้ทำการ ละเมิดอำนาจศาล

ห้ามใช้เสียงรบกวน และการ กระทำการใดๆ ขัดขวางการพิจารณาคดี

ข้อหาเหล่านี้ หากยังไม่เพียงพอกับผู้ที่ไม่รู้สำนึกสีแดงเหล่านั้น

หลัง 13.00 น. หากกลุ่ม นปช.เสื้อแดง ยังกำแหงคิดจะใช้กำลังก่อเหตุ
สิ่งที่ผมคาดเอาไว้เมื่อ..วันก่อน คงจะต้องเกิดขึ้นอย่างช่วยไม่ได้

และจะไม่มีอารยะประเทศที่ไหน มาตำหนิ หรือ..กดดันประเทศไทยได้

.

ไม่ว่าการสลายม้อบถ่อย อันธพาลสีแดง นปช.เหล่านี้

จะต้องตาย หรือบาดเจ็บไปทั้งหมดกี่ราย....ก็ตาม !!!

.

สืบเนื่องจาก การกระทำของ คนเสื้อแดง นปช. ฝูงนี้ ไร้ความชอบธรรม
เป็นการกระด้างกระเดื่องต่อศาลสถิตย์ยุติธรรม

.

การก่อจลาจล เพื่อล้มล้างอำนาจศาล

คือ การล้มล้าง 1 ใน 3 ของอำนาจอธิปไตย ของประเทศนั่นเอง

.

คอขาด..ยังน้อยเกินไป สำหรับ สิ่งที่ควรได้รับในครั้งนี้

.

กลับบ้านเถิด....นปช. ก่อนจะสายเกินไป

งานนี้.....นอกจาก จลาจล จะจุดไม่ติดแล้ว

"งานศพ" ก็อาจยังไม่มี ใครไป....ด้วยซ้ำ

UPDATE    ล่าสุด...หลังศาลมีคำตัดสินยุบพรรคทั้ง 3 พรรค

ม้อบเสื้อแดงที่ยังส่งเสียงไม่พอใจอยู่...สักครู่ใหญ่

เกิดการเปลี่ยนใจ ไม่กล้ากระทำการอื่นใดอีกหลังจากเห็น M 16. ( มั้ง )

ขณะนี้ ม้อบเสื้อแดงที่ปิดถนน แจงวัฒนะได้สลายตัวไป

พร้อมกับม้อบที่หน้าศาลปกครองก็ย้ายไปรวมพลที่...ลานคนเมือง กทม.แล้ว

.เป็นที่น่าสังเกตว่า..ความสงบเกิดขึ้น ง่ายเกินไป..!!

จึงขอเตือนให้ทุกท่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งพันธมิตร  โปรดระวัง..." เกมใต้ดิน " ให้จงดี

ทางออกที่ดีที่สุดยามนี้ คือ ยุติการชุมนุม คืนสนามบิน ลดความเดือดร้อนของสังคมได้แล้วครับ

ขณะที่  ศาลสั่ง ยุบพรรค พลังนปช. สีแดง เอ๊ย! พลังประชาชน

ผมกำลังฟาด..ข้าวหมูแดง อย่างเอร็ดอร่อย

เวลานี้ ผลคำตัดสินออกมาครบ 3 พรรค แล้ว....สรุปว่า....

มีความผิดจริง ยุบ 3 พรรครวด!! พปช. - ชาติไทย - มัชฌิมา..

ฮ่าๆๆ

ตอนแถลงปิดคดี ...
บรรหาร ยกมือไหว้ บอกว่า พรรคชาติไทย " มีสัจจะ "
(ผมวิ่งไปอ๊วก ซะ 1 กระโถน )

อนงค์วรรณ ร้องไห้ ขอเว้นหัวหน้าพรรค มัชฌิมา
( ผมวิ่งไปอ๊วก จนหมด..ท้อง เพราะเศร้าเสียใจแทนอย่างสุดซึ้ง)

ไขปริศนา!!ทำไมศาล รธน.เร่งปิดคดียุบ 3 พรรคร่วมรัฐบาล 2 ธ.ค.
เปิด2ปม กม.ชี้ชะตา109กรรมการบริหาร

จากข้อเท็จจริงดังกล่าว โอกาสที่กรรมการบริหารพรรคทั้งสามพรรคจำนวน 109 คนมีโอกาสรอดยาก ซึ่งผลที่ตามมาคือ รัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ต้องสิ้นสภาพทันที

ทำเอาทนายความและ ส.ส.ของพรรคการเมือง 3 พรรคคือ พรรคพลังประชาชน ชาติไทย และมัชฌิมาธิปไตยช็อค เมื่อศาลรัฐธรรมนูญสั่งงดไต่สวนพยานเพิ่มเติมในคดียุบพรรคและสั่งนัดวันแถลงปิดคดีในวันอังคารที่ 2 ธันวาคม โดยให้เหตุผลว่า พยาน เอกสารต่างๆที่พรรคการเมืองต่างๆยื่นต่อศาลมีข้อเท็จจริงเพียงพอที่ศาลจะวินิจฉัยคดีได้แล้ว

มองในแง่พรรคการเมืองทั้งสามที่เสี่ยงต่อการถูกยุบพรรคย่อมต้องเห็นว่า ศาลรัฐธรรมนูญรวบรวดและมีธงที่ต้องการยุบพรรคการเมืองทั้งสามอยู่แล้ว

แต่ถ้าวิเคราะห์ในแง่กฎหมาย ข้อเท็จจริงและกระบวนการที่ผ่านมาแล้ว อาจมีคำตอบดังนี้

ประการแรก  พรรคการเมืองทั้งสามผ่านกระบวนการการยื่นพยานเอกสารหลักฐานและการให้ปากคำในชั้นสืบสวนสอบสวนของคณะกรรมการการเลือกตั้ง(กกต.)มาแล้วซึ่งพยานหลักฐานเหล่านั้นทั้งหมด ต้องอยู่ในสำนวนที่อัยการสูงสุดยื่นคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญ

ประการที่สอง ในระหว่างการไต่สวนของศาลรัฐธรรมนูญ  พรรคการเมืองต่างๆได้ยื่นเอกสารหลักฐานต่างๆให้แก่ศาลรัฐธรรมนูญโดยตรงอีกครั้งหนึ่งซึ่งส่วนหนึ่งน่าจะเป็นพยานหลักฐานเดิมที่เคยใช้ต่อสู้ใน กกต.มาแล้ว และอาจมีพยานหลักฐานใหม่ซึ่งน่าจะเน้นหนักในเรื่อง กรรมการบริหารพรรคมิได้กระทำผิด พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2550 รวมถึง กรรมการบริหารพรรคอื่นมิได้รู้เห็นในการทุจริตการเลือกตั้ง

ประการที่สาม ข้อเท็จจริงที่มีการกล่าวหาว่า กรรมการบริหารพรรคทุจริตการเลือกตั้งยุติแล้วหรือไม่  ศาลรัฐธรรมนูญสามารถตัดสินกลับข้อเท็จจริงได้อีกหรือไม่ ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 กรณี

หนึ่ง กรณีพรรคพลังประชาชน ศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้งมีคำสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งหรือให้ใบแดงนายยงยุทธ  ติยะไพรัช  อดีตรองหัวหน้าพรรค ดังนั้น จึงถือว่าคดีถึงที่สุดแล้ว คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเห็นว่า ไม่สามารถตัดสินกลับข้อเท็จจริงในส่วนนี้ได้อีก จึงไม่มีความจำเป็นใดๆที่จะต้องไต่สวนพยานหลักฐานว่า นายยงยุทธทุจริตการเลือกตั้งหรือไม่อีกแล้ว

สอง กรณีพรรคชาติไทยและมัชฌิมาธิปไตย กกต.มีคำสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งหรือให้ใบแดง นายมณเฑียร สงห์ประชา รองเลขาธิการพรรคและนายสุนทร วิลาวัลย์ รองหัวหน้าพรรคตามลำดับ ก่อนการประกาศผลเลือกตั้ง มีข้อถกเถียงกันว่า ข้อเท็จจริงในชั้นนี้ ศาลรัฐธรรมนูญตัดสินสามารถกลับข้อเท็จจริงได้

เมื่อพิจารณาจากมรัฐธรรมนูญ มาตรา 239 บัญญัติว่า  "ในกรณีที่คณะกรรมการการเลือกตั้งวินิจฉัยให้มีการเลือกตั้งใหม่หรือเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งก่อนการประกาศผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภา ให้คำวินิจฉัยของคณะกรรมการการเลือกตั้งเป็นที่สุด"

ตุลาการรัฐธรรมนูญส่วนหนึ่งเห็นว่า ศาลรัฐธรรมนูญไม่น่าจะตัดสินกลับข้อเท็จจริงในส่วนนี้ได้อีก เพราะรัฐธรรมนูญบัญญัติไว้ชัดเจนว่า "ให้คำวินิจฉัยของคณะกรรมการการเลือกตั้งเป็นที่สุด"

นอกจากนั้นถ้าตัดสินกลับความเห็นของ กกต.จะมีผลกระทบต่อ กกต.อย่างรุนแรง รวมถึงการเลือกตั้ง ส.ส.แทนผู้สมัครที่ได้รับใบแดงไปแล้ว ผิดกับกรณีการวินิจฉัยให้ใบแดงหลังการประกาศผลที่ ส.ส.เพียงแต่หยุดการปฏิบัติหน้าที่ ถ้าศาลฎีกาฯตัดสินแตกต่างจาก กกต.ก็สามารถกลับมาปฏิบัติหน้าที่ได้อีก

ดังนั้น เชื่อว่า คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเสียงข้างมากเห็นว่า ไม่สามารถตัดสินกลับข้อเท็จจริงในชั้น กกต.ได้อีก จึงทำให้ไม่ต้องมีการไต่สวนพยานหลักฐานในเรื่องข้อกล่าวหาการทุจริตเลือกตั้งของกรรมการบริหารพรรคเพิ่มเติมอีก

เมื่อไม่มีความจำเป็นต้องไต่สวนข้อเท็จจริงในประเด็นดังกล่าวข้างต้นเพิ่มเติมอีก ศาลรัฐธรรมนูญก็สามารถชี้ขาดข้อกฎหมายใน 2 ประเด็นสำคัญได้ทันทีดังนี้

หนึ่ง การที่กรรมการบริหารพรรคทุจริตการเลือกตั้งซึ่งเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2550 มาตรา 103 ศาลรัฐธรรมนูญต้องสั่งยุบพรรคหรือไม่

- ประเด็นนี้รัฐธรรมนูญ มาตรา 237 , พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฯมาตรา 103 และ พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง มาตรา 98 เขียนไว้อย่างสอดคล้องกัน

รัฐธรรมนูญ มาตรา  237 วรรคสอง บัญญัติว่า "ถ้าการกระทำ(ทุจริตเลือกตั้ง)ของบุคคลตามวรรคหนึ่ง ปรากฏหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่า หัวหน้าพรรคการเมืองหรือกรรมการบริหารของพรรคการเมืองผู้ใด มีส่วนรู้เห็น หรือปล่อยปละละเลย หรือทราบถึงการกระทำนั้นแล้ว มิได้ยับยั้งหรือแก้ไขเพื่อให้การเลือกตั้งเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม ให้ถือว่า พรรคการเมืองนั้นกระทำการเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศโดยวิธีการซึ่งมิได้เป็นไปตามวิถีทางที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญนี้ตามมาตรา ๖๘ และในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมืองนั้น ให้เพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของหัวหน้าพรรคการเมืองและกรรมการบริหารพรรคการเมืองดังกล่าวมีกำหนดเวลาห้าปีนับแต่วันที่มีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมือง"


พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฯมาตรา 103 วรรคสองบัญญัติว่า "ถ้าการกระทำของบุคคลตามวรรคหนึ่ง ปรากฏหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าหัวหน้าพรรคการเมืองหรือกรรมการบริหารพรรคการเมืองผู้ใดมีส่วนรู้เห็น หรือปล่อยปละละเลยหรือทราบถึงการกระทำนั้นแล้วมิได้ยับยั้งหรือแก้ไขเพื่อให้การเลือกตั้งเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม ให้ถือว่าพรรคการเมืองนั้นกระทำการเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศโดยวิธีการซึ่งมิได้เป็นไปตามวิถีทางที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งดำเนินการตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง เพื่อเสนอคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญเพื่อให้ยุบพรรคการเมืองนั้น..."

พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง มาตรา 98 บัญญัติว่า "ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งยุบพรรคการเมืองใดเพราะเหตุอันเนื่องมาจากการฝ่าฝืน...หรือเหตุตามมาตรา 94 และปรากฏหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าหัวหน้าพรรคการเมืองหรือกรรมการบริหารพรรคการเมืองผู้ใดมีส่วนร่วม รู้เห็น หรือปล่อยปละละเลย หรือทราบถึงการกระทำดังกล่าวแล้วมิได้ยับยั้ง หรือแก้ไขการกระทำดังกล่าว ให้ศาลรัฐธรรมนูญสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของหัวหน้าพรรคการเมืองและกรรมการบริหารพรรคการเมืองนั้น มีกำหนดเวลาห้าปีนับแต่วันที่มีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมือง"

เมื่อพิจารณาตามบทบัญญัติในกฎหมายทั้งสามฉบับแล้ว เห็นว่า โอกาสที่ศาลรัฐธรรมนูญจะมีคำสั่งยุบพรรคการเมืองทั้งสามมีความเป็นไปได้สูงเพราะมีการระบุไว้ชัดเจนว่า ถ้าหัวหน้าพรรคการเมืองหรือกรรมการบริหารของพรรคการเมืองผู้ใด มีส่วนรู้เห็น ในการทุจริตเลือเลือกตั้ง ให้ถือว่า พรรคการเมืองนั้นกระทำการเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศโดยวิธีการซึ่งมิได้เป็นไปตามวิถีทางที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญนี้ ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งดำเนินการตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง เพื่อเสนอคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญเพื่อให้ยุบพรรคการเมืองนั้น


ประเด็นที่ต้องพิจารณาต่อไปคือ เมื่อมีคำสั่งยุบพรรคแล้ว คณะกรรมการบริหารพรรคทั้งหมดต้องถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งหรือไม่ แม้ กรรมการบริหารอื่นมิได้มีส่วนรู้เห็นด้วย


ถ้าพิจารณาทั้งรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายทั้ง 3 ฉบับแล้ว เห็นว่า ได้เขียนไว้สอดคล้องต้องกันทั้งหมดเช่นเดียวกัน

"ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมืองนั้น ให้เพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของหัวหน้าพรรคการเมืองและกรรมการบริหารพรรคการเมืองดังกล่าวมีกำหนดเวลาห้าปีนับแต่วันที่มีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมือง"( รัฐธรรมนูญ มาตรา 237 )

"ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมืองนั้น ให้ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของหัวหน้าพรรคการเมืองและกรรมการบริหารพรรคการเมืองนั้นมีกำหนดเวลาห้าปีนับแต่วันที่มีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมือง"(พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฯมาตรา 103 )

"..ปรากฏหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าหัวหน้าพรรคการเมืองหรือกรรมการบริหารพรรคการเมืองผู้ใดมีส่วนร่วม รู้เห็น หรือปล่อยปละละเลย หรือทราบถึงการกระทำดังกล่าวแล้วมิได้ยับยั้ง หรือแก้ไขการกระทำดังกล่าว ให้ศาลรัฐธรรมนูญสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของหัวหน้าพรรคการเมืองและกรรมการบริหารพรรคการเมืองนั้น มีกำหนดเวลาห้าปีนับแต่วันที่มีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมือง"(พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง มาตรา 98)

จากบทบัญญัติดังกล่าว เขียนบังคับไว้ตายตัวว่า ถ้าเป็นการกระทำของหัวหน้าพรรคหรือกรรมการบริหารพรรค ก็ต้องมีคำสั่ง"เพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของหัวหน้าพรรคการเมืองและกรรมการบริหารพรรคการเมือง มีกำหนดเวลาห้าปีนับแต่วันที่มีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมือง"
 
นอกจากนั้น ยังมีแนวคำวินิจฉัยของคณะตุลการรัฐธรรมนูยที่มีคำสั่งยุบพรรคไทยรักไทยเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2550 เป็นบรรทัดฐานซึ่งขณะนั้นยังไม่มีบทบัญญัติไว้ชัดเจนในลักษณะเช่นนี้ด้วยซ้ำ และพรรคไทยรักไทยในขณะนั้นก็ต่อสู้ว่า กรรมการบริหารพรรคอื่นมิได้รู้เห็นกับการกระทำของพล.อ.ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย

ถ้าศาลรัฐธรรมนูญจะมีแนวคำวินิจฉัยแตกต่างจากคณะตุลาการรัฐธรรมนูญต้องมีเหตุผลที่หนักแน่นและสามารถหักล้างเหตุผลในทางกฎหมายได้ด้วย

จากข้อเท็จจริงดังกล่าว โอกาสที่กรรมการบริหารพรรคทั้งสามพรรคจำนวน 109 คนมีโอกาสรอดยาก ซึ่งผลที่ตามาคือ รัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ต้องสิ้นสภาพทันที ซึ่งต้องมีการเรียกประชุมสภาผู้แทนราษฎรเพื่อลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีใหม่ซึ่งต้องดูว่า พรรคประชาธิปปัตย์จะช่วงชิงเป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาลได้หรือไม่

หรือจักต้องกินแห้วตลอดกาล!!

@@@@@@@@@

รัฐธรรมนูญ  พ.ศ. 2550

มาตรา 237   ผู้สมัครรับเลือกตั้งผู้ใดกระทำการ ก่อ หรือสนับสนุนให้ผู้อื่นกระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา หรือระเบียบหรือประกาศของคณะกรรมการการเลือกตั้ง ซึ่งมีผลทำให้การเลือกตั้งมิได้เป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม ให้เพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของบุคคลดังกล่าวตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา

ถ้าการกระทำของบุคคลตามวรรคหนึ่ง ปรากฏหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าหัวหน้าพรรคการเมืองหรือกรรมการบริหารของพรรคการเมืองผู้ใด มีส่วนรู้เห็น หรือปล่อยปละละเลย หรือทราบถึงการกระทำนั้นแล้ว มิได้ยับยั้งหรือแก้ไขเพื่อให้การเลือกตั้งเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม ให้ถือว่าพรรคการเมืองนั้นกระทำการเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศโดยวิธีการซึ่งมิได้เป็นไปตามวิถีทางที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญนี้ตามมาตรา ๖๘ และในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมืองนั้น ให้เพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของหัวหน้าพรรคการเมืองและกรรมการบริหารพรรคการเมืองดังกล่าวมีกำหนดเวลาห้าปีนับแต่วันที่มีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมือง

มาตรา239 ในกรณีที่คณะกรรมการการเลือกตั้งวินิจฉัยให้มีการเลือกตั้งใหม่หรือเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งก่อนการประกาศผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภา ให้คำวินิจฉัยของคณะกรรมการการเลือกตั้งเป็นที่สุด

@@@@@@@@@

พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2550

มาตรา 103  ก่อนประกาศผลการเลือกตั้ง ถ้าคณะกรรมการการเลือกตั้งสืบสวนสอบสวนแล้วเห็นว่ามีหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าผู้สมัครผู้ใดกระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญนี้ หรือระเบียบหรือประกาศของคณะกรรมการการเลือกตั้ง หรือมีพฤติการณ์ที่เชื่อได้ว่าผู้สมัครผู้ใดก่อให้ผู้อื่นกระทำ สนับสนุน หรือรู้เห็นเป็นใจให้บุคคลอื่นกระทำการดังกล่าว หรือรู้ว่ามีการกระทำดังกล่าวแล้วไม่ดำเนินการเพื่อระงับการกระทำนั้น ถ้าคณะกรรมการการเลือกตั้งเห็นว่าการกระทำนั้นน่าจะมีผลให้การเลือกตั้งมิได้เป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งผู้สมัครที่กระทำการเช่นนั้นทุกรายเป็นเวลาหนึ่งปี โดยให้มีผลนับแต่วันที่คณะกรรมการการเลือกตั้งมีคำสั่ง

ถ้าการกระทำของบุคคลตามวรรคหนึ่ง ปรากฏหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าหัวหน้าพรรคการเมืองหรือกรรมการบริหารพรรคการเมืองผู้ใดมีส่วนรู้เห็น หรือปล่อยปละละเลยหรือทราบถึงการกระทำนั้นแล้วมิได้ยับยั้งหรือแก้ไขเพื่อให้การเลือกตั้งเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม ให้ถือว่าพรรคการเมืองนั้นกระทำการเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศโดยวิธีการซึ่งมิได้เป็นไปตามวิถีทางที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งดำเนินการตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง เพื่อเสนอคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญเพื่อให้ยุบพรรคการเมืองนั้น ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมืองนั้น ให้ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของหัวหน้าพรรคการเมืองและกรรมการบริหารพรรคการเมืองนั้นมีกำหนดเวลาห้าปีนับแต่วันที่มีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมือง

พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฯ

มาตรา 103 วรรคสองบัญญัติว่า ถ้าการกระทำของบุคคลตามวรรคหนึ่ง ปรากฏหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าหัวหน้าพรรคการเมืองหรือกรรมการบริหารพรรคการเมืองผู้ใดมีส่วนรู้เห็น หรือปล่อยปละละเลยหรือทราบถึงการกระทำนั้นแล้วมิได้ยับยั้งหรือแก้ไขเพื่อให้การเลือกตั้งเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม ให้ถือว่าพรรคการเมืองนั้นกระทำการเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศโดยวิธีการซึ่งมิได้เป็นไปตามวิถีทางที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งดำเนินการตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง เพื่อเสนอคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญเพื่อให้ยุบพรรคการเมืองนั้นในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมืองนั้น ให้ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของหัวหน้าพรรคการเมืองและกรรมการบริหารพรรคการเมืองนั้นมีกำหนดเวลาห้าปีนับแต่วันที่มีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมือง

พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ.2550

มาตรา 94  เมื่อพรรคการเมืองกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ อาจถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคการเมือง

(1) กระทำการล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขตามรัฐธรรมนูญ หรือเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศโดยวิธีการซึ่งมิได้เป็นไปตามวิถีทางที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ หรือกระทำการตามที่รัฐธรรมนูญให้ถือว่าเป็นการกระทำเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจโดยวิธีการดังกล่าว

(2) กระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา หรือระเบียบหรือประกาศของคณะกรรมการการเลือกตั้ง ซึ่งมีผลทำให้การเลือกตั้งมิได้เป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม

(3) กระทำการอันอาจเป็นปฏิปักษ์ต่อการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขตามรัฐธรรมนูญ

มาตรา 98   ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งยุบพรรคการเมืองใดเพราะเหตุอันเนื่องมาจากการฝ่าฝืนมาตรา ๘๒ หรือเหตุตามมาตรา ๙๔ และปรากฏหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าหัวหน้าพรรคการเมืองหรือกรรมการบริหารพรรคการเมืองผู้ใดมีส่วนร่วม รู้เห็น หรือปล่อยปละละเลย หรือทราบถึงการกระทำดังกล่าวแล้วมิได้ยับยั้ง หรือแก้ไขการกระทำดังกล่าว ให้ศาลรัฐธรรมนูญสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของหัวหน้าพรรคการเมืองและกรรมการบริหารพรรคการเมืองนั้น มีกำหนดเวลาห้าปีนับแต่วันที่มีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมือง

วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เวลา 23:33:55 น.  มติชนออนไลน์

@@@@@@@@@@@@

เขียนลำดับความมาดีตลอด แต่ไม่วายตอดเล็กตอดน้อย

ไม่วายม้วนหางมาฟาด พรรคประชาธิปัตย์ ฮ่า ฮ่า

สงสัยพรรคประชาธิปัตย์ ไปช่วยพรรคทั้ง 3 โกงเลือกตั้งมั๊ง

มันเกี่ยวกันมั๊ยเนี่ย....อิ อิ

ถ้าจะม้วนหาง น่าจะตวัดรัดคอพวกเสื้อแดง อธิบายให้พวกนั้นฟัง

ทำไมศาลรัฐธรรมนูญจำเป็นต้องรีบปิดคดี ก็เพราะมันไม่มีทางดิ้นแล้ว

กกต. ให้ใบแดงแก่กรรมการบริหารพรรค แล้วมันมีทางอื่นให้ศาลเลือกอีกมั๊ย

หลักฐานต่างๆ ที่นำมามันก็จากของเดิมๆ ที่ต้อสู้กับ กกต.มาตลอดเกือบปี ยังไม่พอใจอีกหรือ

พวกเสื้อแดงที่จ้องด่าศาลนั่นแหละ ต้องกลับไปอ่านกฎหมายใหม่

รู้จักเคารพกฎหมายกันบ้างสิ...อย่าเอาอย่างหน้าเหลี่ยม หนีเงื้อมมือกฎหมาย

แล้วดันมาบอกให้คนอื่นเคารพกฎหมาย บ้าหรือเปล่าวะ

สาระดี ๆ จาก พี่ แคน ไทเมือง (บล๊อกเกอร์อาวุโส จาก โอเคเนชั่น)
http://www.oknation.net/blog/canthai/2008/12/01/entry-1

เมื่อหมดหนทางที่จะใช้วิธีการแบบละมุนละม่อมในการผลักดันให้มีการเลิกการชุมนุมของมวลชนคนเสื้อเหลือที่ปิดล้อมสนามบินสุวรรณภูมิและดอนเมืองได้ตามที่ได้แถลงเอาไว้ต่อสาธารณชน หลังจากมีการประกาศใช้ภาวะฉุกเฉินในพื้นที่สนามบินทั้งสองแห่งดังกล่าว ตั้งแต่เมื่อสองวันก่อน

ตำรวจไทยใจกล้าก็งัดยุทธการสันดานโจรด้วยการปล่อยให้คนร้ายกระทำการข่มขู่ คุกคามให้เกิดความหวาดกลัว ด้วยการยิงลูกระเบิดสังหารเข้าใส่กลุ่มผู้ชุมนุมในทำเนียบรัฐบาลอีกครั้ง หลังจากที่เคยทำมาแล้วหลายครั้ง ภายใต้การชี้นำของนายทหารนอกแถวที่แม้แต่ผบ.ทบ.ก็ไม่สามารถบังคับบัญชาได้ อย่างเสธ.แดง

โดยเมื่อคืนนี้ เวลา 00.10 น.ได้เกิดเหตุระเบิดที่บริเวณด้านหน้าเวทีปราศรัย ภายในทำเนียบรัฐบาล ระยะห่างจากเวทีประมาณ 200 เมตร ทำให้กลุ่มผู้ชุมนุมได้รับบาดเจ็บนับสิบรายโดยมีผู้บาดจ็บสาหัส 4 ราย ขณะนี้ได้ลำเลียงนำตัวส่งรพ.ใกล้เคียง แล้ว

สำหรับระเบิดที่เกิดขึ้นครั้งนี้คาดว่า เป็นระเบิดชนิด เอ็ม 79 ซึ่งทางการ์ดพันธมิตร เห็นลำแสงพุ่งมาจากทางด้านฝั่งวัดเบญจมบพิตร ขณะนี้ทางการ์ดและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยได้ออกตรวจสอบพื้นที่อย่างละเอียด เพื่อหาตัวคนร้ายที่ก่อเหตุครั้งนี้

และช่วงประมาณ 4.30 น.ก็มีเสียงคล้ายระเบิดดังขึ้นบริเวณทางเข้าสนามบินดอนเมืองที่กลุ่มพันธมิตรไปปิดล้อมอยู่ มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 2 ราย และกระจกหน้ารถบรรทุกที่จอดอยู่ในบริเวณดังกล่าวได้รับความเสียหาย

นอกจากนั้น ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกับการยิงลูกระเบิดเข้าใส่ผู้ชุมนุมในทำเนียบ  คนร้ายก็ได้ยิงระเบิดเข้าใส่สำนักงานเอเสทีวีที่บ้านเจ้าพระยา ถนนพระอาทิตย์แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กทม.จำนวน 2 ลูก พร้อมกับยิงอาวุธสงครามคาดว่าเป็นปืนอาก้า เข้าใส่จากทางแม่น้ำเจ้าหลายนัด แต่ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บ

การที่ตำรวจปล่อยให้มีเหตุการณ์แบบนี้ เกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า โดยไม่สามารถจับมือใครดมได้เลย มันหมายความว่าอย่างไรหรือ คุณตำรวจ

อย่าบอกนะว่า "ก็บอกให้เลิกชุมนุมแล้ว ไม่ยอมเลิกเองนี่ ช่วยไม่ได้ ตำรวจไทยทำดีที่สุดแล้ว"

ก็ยังไม่ทราบเหมือนกันว่า วันนี้หลังจากแจกเศษกระดาษเปี้อนหมีกที่ระบุว่า กลุ่มผู้ชุมนุมต้องออกจากพื้นที่สนามบินทั้งสองแห่งโดยเร็ว และแจ้งให้ทราบว่าหากใครยังฝ่าฝืน ตำรวจสามารถจับกุมตัวได้ทันทีเพราะเป็นการชุมนุมกันเกินกว่า 5 คน ตามอำนาจที่กำหนดไว้ในกฎหมายพิเศษว่าด้วยสภาวะการณ์ฉุกเฉิน

ตำรวจไทยใจกล้าทั้งหลายโดยเฉพาะ นายโกวิท วัฒนะ นายสุชาติ เหมือนแก้ว นายอำนวย นิ่มมโน จะทำยังไงเพื่อผลักดันให้กลุ่มผู้ชุมนุมออกจากพื้นที่สนามบินทั้งสองแห่งให้ได้ เพื่อสนองตอบคำสั่งของนายสมชายและแสดงให้เห็นว่ารัฐบาลนายสมชายยังคงมีอำนาจเต็มในการบริหารชาติบ้านเมือง ตามที่นายสมชายกล่าวอ้าง

ทั้งๆที่ล่าสุด ที่ประชุมของสภาหอการค้าแห่งประเทศไทยก็ได้ออกมาเรียกร้องให้นายสมชายลาออกหรือยุบสภา เพราะถึงจะดึงดันเป็นรัฐบาลอยู่ต่อไป ก็เป็นได้แค่รัฐบาลแต่ในนาม เนื่องจากไม่สามารถบริหารจัดการแก้ไขวิกฤตการณ์ที่กำลังก่อให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรงต่อชาติบ้านเมืองในขณะนี้ได้

อีกทั้งในวันที่ 2 ธันวาคมนี้ ศาลรัฐธรรมนูญก็ได้นัดให้มีการแถลงปิดคดียุพรรคของพรรคซีกรัฐบาลถึง 3 พรรค และอาจจะมีการนัดฟังคำพิพากษาภายในระยะเวลาอีกไม่กี่วันนี้ก็ได้

แถมแม้แต่เก้าอี้ประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอันทรงเกียรติในทำเนียบรัฐบาล นายสมชายก็ยังไม่ได้นั่งเลยแม้แต่ครั้งเดียว แล้วจะมาบอกว่าตัวเองเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศนี้ ได้เต็มปากเต็มคำกระนั้นหรือ คุณสม ชาย วงศ์ชินวัตร

แล้วคุณตำรวจล่ะ จะตั้งหน้าตั้งตารับใช้เขาไปถึงไหน ทำไมคุณไม่เอาอย่างผู้บังคับบัญชาของคุณ ท่านพัชรวาท วงศ์สุวรรณ ที่ยอมสูญเสียตำแหน่ง ดีกว่าที่จะยอมตกเป็นเครื่องมือของนักการเมืองเลวๆอย่างนายสมชายน้องเขยของทักษิณ ชินวัตร ที่สั่งให้คุณมาเข่นฆ่าประชาชน แบบไร้คุณธรรมเยี่ยงนี้

ที่มา: จากเพื่อนชาวโอเค   http://www.oknation.net/blog/scblock/2008/11/30/entry-3

จาก สุวรรณภูมิแอร์พอร์ท เริ่มเขียน 19.05น. 

 ส่งจาก PDA

 (ใครไม่ชอบใจขอร้องอย่าอ่าน)

ได้ข่าวว่าตำรวจใกล้..เข้ามาแล้ว

ถึงพี่น้องไทยที่เป็นห่วงพี่น้องพันธมิตรที่สุวรรณภูมิ....

เดิมผมไม่ใช่พันธมิตร

และ อาจไม่เห็นด้วยมากนักที่มีการปิดสนามบินสุวรรณภูมิ...

“เพราะผมเป็นเพียงวิศวกรภาคีตัวเล็กๆคนหนึ่ง

ซึ่งต้องอาศัยกลไกทางเศรฐกิจเป็นหลัก

ในความมั่นคงในอาชีพของพวกผม”

แต่ผมก็ต้องยอมรับ ว่า

มันแน่นอนเหลือเกินว่า

รัฐบาลนี้อันตรายอย่างยิ่งต่อชาติ และ สถาบัน

...ทุกคนก็คงรู้..แต่ผมก็ไม่เคยมาร่วมมาก่อน

แต่ หลังจากพันธมิตรปิดสนามบินสุวรรณภูมิไปแล้ว... ... ก็เห็นชัดว่ารัฐบาลไม่ได้มีความเสียสละใดๆ ไม่คิดว่า ตนเป็นรัฐบาลของคนทั้งชาติ ไม่เห็นผู้ประท้วงเป็น ประชาชนด้วยซ้ำ

(ผมงง  ว่า งานนี้ เละแน่ พันธมิตรเอ๋ย....ไม่กลัวตายกันหรือไง..)

ผมเลยแปลกใจ แทนที่คนเหล่านี้จะกลัว 

ผู้คนกลับมากขึ้นเรื่อยๆทั้งๆที่รู้ว่าไปแล้วอาจเจ็บตายก็ได้

..เค้าคิดอะไรกัน

วันนี้ผมตั้งใจไปที่สนามสุวรรณภูมิแต่เช้า...

เหมือนที่เพื่อนผม “BG:ยากันยุง” เคยพูดกรอกหูผมทุกวันว่า

“พวกเราคนเป็นกลางแต่ไม่ใช่คนนิ่งเฉย”

วันก่อน อ่านentry ที่เธอคุยกับเพื่อนต่างชาติเรื่อง

เมื่อเพื่อนฉันกลับบ้านไม่ได้..เพราะ “พันธมิตร”ปิดสนามบิน

ผมรู้จักต่างชาติสองคนนั้นดีที่เธอกล่าว และคำพูดของเพื่อนต่างชาตินั้น

สอนอะไรผมเยอะ

ตอนนี้ หากทุคนเริ่มได้ยินข่าวว่า

 จะมีการสลายการชุมนุม...อาจเป็นห่วง สงสาร..

แต่ ... ผู้ชุมนุมกำลังใจดีมากครับ ... เรามิได้ตื่นกลัว เพราะ ก่อนออกจากบ้านก็บอกตัวเองแล้วว่า ไม่กลัวตาย...พี่ๆป้าๆลุงๆ ที่อยู่ข้างๆผม ก็ไม่ได้หวั่นไหว...

เช่นกัน...

เราไม่ได้อยากถูกทำร้ายเพื่อต้องการความสงสาร.....เราเข้มแข็ง

แต่ผมไม่ได้หมายถึง พวกเราไม่ได้กลัว เจ็บ กลัวตาย...กลัว

มือเปล่านี่..บางคนอาจมีไม้..แต่จะสู้อาวุธสงคราม..

นักรบอาชีพแบบตำรวจ ใส่เสื้อเกราะ ได้อย่างไร....

แต่ ผมกลัว คนโกง กลัวคนทำร้ายสถาบันที่ผมรักมากกว่า

เราไม่ใช่พวกบ้า..ไม่ใช่พวกว่างงาน..งมงาย.. หรือ ถูกหลอกมาครับ

ผมและเพื่อนตัดสินใจเข้าร่วมที่สุวรรณภูมิครั้งนี้ ด้วยการตัดสินใจของสมองเล็กๆของผม ซึ่ง ห่วง สถาบัน เป็นอันดับแรก

และข้อมูลทุกอย่างทั้งลับและไม่ลับที่ผมได้มา จากหลายๆทาง

คนที่อยู่ข้างๆผมก็ล้วนแต่เป็นผู้มีความรู้ บางท่านเป็นถึงอดีตทูตด้วยซ้ำ

ที่ส่งentry นี้มาเพราะ อยากบอกว่า

ไม่ต้องห่วงพวกเราครับ

หากตอนนี้พวกท่านที่ยังอยู่ห่างไกล ก็ มาไม่ได้ไม่เป็นไรครับ....

เก็บเลือดของท่านไว้หากเราแพ้....

เก็บก็อกสุดท้ายไว้เพื่อปกป้องสถาบันด้วย

พวกผมยินดีเป็นเลือดก็อกแรกครับ....

แต่ ผมจำคำของ นายแพทย์ สววรค์ กาญจนะ ได้

...และ ผมก็คิดเช่นนั้นครับว่า

“ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้”

แต่ ผมเองไม่ใช่คนประเภทพระเอกครับไม่ใช่คนดีอะไร

ขอเปิดเผยตัวตัวหน่อย...ฮากันนิดครับ..อย่าเครียด

นี่ไม่ใช่จดหมายสั่งเสียนะ แต่

ตำรวจอย่าคิดว่าการใช้กำลังจะหยุดพวกผมได้

หากผมและมีอันเป็นไปจากการสลายการชุมนุมล่ะก็

ผมสาบานว่า

แม้ว่า ผมกะเพื่อนๆจะกลายเป็นวิญญาณ

จะเป็นวิญญาณแค้นครับจะร้ายสุดๆครับ

 จะจองล้างจองผลาญนักการเมืองเหล่านี้

ทุกรูปแบบ

 โดยเฉพาะคนที่คิดทำลายสถาบัน ทุกชาติไป

ผมและเพื่อนๆจะไม่ยอมไปเกิด

ขอเป็นวิญญาณปกป้องสถาบันตลอดกาล

จากคนส่วนเล็กๆส่วนหนึ่ง

 สนามบินสุวรรณภูมิ

19.30น.

โปรดอย่าตำหนิความคิดเล็กๆของเด็กๆอย่างพวกผมนะครับ

(จะแอบบอกว่าตอนนี้พวกผมตื่นเต้น..เล็กน้อยถึงปานกลางครับ

 จนกินมาม่าคัพกันไปสามอันแล้วครับ 555)

THANK YOU เพื่อนร่วมตายของผม

BG:ยากันยุง BG:นายช่างเอก BG:ไทยเดินดิน

และ เพื่อนๆที่ยังไม่ได้เริ่มเป็นBG:อีกหลายคนครับ

http://www.oknation.net/blog/engineerME/2008/11/29/entry-1

วันที่ ๒๐ พฤศจิกายน  ดิฉัน ไปที่เวทีพันธมิตรด้วยหัวใจที่ร่ำไห้และคับแค้นใจสุดจะบรรยาย จากเหตุลอบยิงระเบิดใส่เวทีพันธมิตรในใจกลางทำเนียบ ใจกลางกรุงเทพมหานคร แลที่สำคัญอยู่ฝั่งตรงกันข้ามกองบัญชาการตำรวจนครบาล ผลของระเบิดทำให้มีผู้เสียชีวิต ๑ รายคือคุณเจนกิจ กลัดสาครพันธมิตรจากสัตหีบ และบาดเจ็บอีก ๒๘ คน ในจำนวนนี้บาดเจ็บสาหัส ๒ คน ระหว่างอยู่ที่เวที ได้ฟังคำให้สัมภาษณ์อย่างฉาดฉานของน้องคุกกี้ ลูกสาววัย ๑๑ ขวบของคุณเจนกิจ กลัดสาคร บอกว่าเชื่อว่า รัฐบาลอยู่เบื้องหลังการลอบยิงระเบิด และอยากให้พ่อเป็นคนสุดท้ายที่ต้องเสียชีวิตครั้งนี้  ช่วงบ่าย ดิฉันได้รับมอบหมายให้นำพันธมิตรบางส่วนไปรับศพคุณเจนกิจ กลัดสาคร เพื่อเคลื่อนศพไปที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล ย้ำให้เร่งหาคนร้ายให้ได้ในเร็ววัน และญาติประสงค์ให้ไปประกาศเจตนารมณ์ของผู้เสียชีวิต ซึ่งเดินทางมาชุมนุมคัดค้านการแก้ไขรัฐธรรมนูญ เพื่อประโยชน์ตนและพรรคพวก และขับไล่รัฐบาลเผด็จการนอมินีเกือบทุกวันตลอด ๖ เดือน เพื่อให้บุคลากรในกองบัญชาการตำรวจนครบาลซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบรักษาความสงบเรียบร้อย ความปลอดภัยของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานครได้ทราบ  จะได้เร่งหาคนร้ายมารับโทษในเร็ววัน รวมทั้งให้ดูแลรักษาความปลอดภัยของผู้ชุมนุมตามหน้าที่ด้วย จากนั้นก็เคลื่อนศพไปบำเพ็ญกุศลที่วัดมกุฏกษัตริยาราม

       ตลอดระยะเวลาของการเคลื่อนศพดิฉันได้มองเห็นใบหน้าของเพื่อนร่วมอุดมการณ์ที่เต็มไปด้วยความเศร้า ใบหน้าที่หลั่งน้ำตาด้วยความคับแค้นใจ ดิฉันพยายามข่มใจตนเองทำหน้าที่ให้บรรลุ ทั้งๆที่บอกตามตรงเมื่อวานดิฉันมิใช่แค่คับแค้นใจ แต่ดิฉันแค้นในหัวอก ก่อนหน้านี้ การยิงระเบิดเข้ามาใจกลางทำเนียบ หรือการเข้ามาลอบวางระเบิด ทำให้ผู้คนบาดเจ็บ เสมือนหนึ่งข่มขู่ให้ออกจากทำเนียบเท่านั้น ซึ่งก็หนักหนาสาหัสแล้ว แต่ครั้งนี้เทำให้เกิดการสูญเสียชีวิตด้วย ซ้ำยังมีผู้บาดเจ็บสาหัสอีก ๒ คน   ดิฉันพูดคุยกับหลายคน ต่างบอกว่า อย่าลอบกัดสิ มาสู้กันซึ่งๆหน้า พวกคุณถืออาวุธให้ครบมือ เราจะมีเพียงไม้ หนังสะติ๊ก เป็นหลัก เรายินดีพลีชีพ เพื่อชาติ ศาสน์ กษัตริย์

       หลังการประชุมหารืออย่างเคร่งเครียดในเช้าวันที่ ๒๐ พ.ย. แกนนำตัดสินใจเรียกระดมพลังพันธมิตรครั้งใหญ่ตั้งแต่บ่ายสองโมงวันที่ ๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๑ เป็นต้นไป ดิฉันไม่มีข้อมูลอื่น แต่ประเมินว่า แกนนำคงตัดสินใจไม่ยอมตกเป็นฝ่ายถูกกระทำวันแล้ววันเล่า อาจจะเป็นการทุบหม้อข้าวไปตายเอาดาบหน้า หากเผชิญอุปสรรคก็ยังดีกว่าถูกลอบทำร้าย เหนือสิ่งอื่นใด พลตรีจำลอง ศรีเมือง ยังยึดมั่นไม่ตอบโต้ด้วยความรุนแรง แต่คงมีการเคลื่อนพลแน่ๆ

       เมื่อวาน(วันที่ ๒๑ พ.ย.) น้องคุกกี้ มาพูดคุยในเวทีพันธมิตรที่ทำเนียบ บอกเล่าเรื่องราวของพ่อแม่  เธอเล่าว่าพ่อชื่นชมอาตั้ว(ศรัณยู วงษ์กระจ่าง) และลุงหงา (สุรชัย จันทิมาธร) มาก พ่อแม่บอกกล่าวเรื่องราวที่ต้องเดินทางมาร่วมกู้ชาติให้เธอรู้ พ่อและแม่จะเดินทางจากสัตหีบทุกเย็นโดยช่วยกันออกเงินเช่ารถตู้มา และจะกลับไปถึงสัตหีบช่วงเช้า เพื่อส่งลูกไปโรงเรียน วันเกิดเหตุ พ่อเดินทางมาตามปกติ แต่ได้บอกว่าถ้าพ่อเป็นอะไรไปให้ช่วยดูแลแม่และน้อง ตอนเช้าแม่โทร.ไปบอกให้เก็บเสื้อผ้าชุดที่พ่อชอบมากที่สุดมากรุงเทพ เธอก็ทราบทันทีว่าพ่อเสียชีวิตแล้ว (ช่วงนั้นเธอร้องไห้โฮออกมาทันที-น้องคุกกี้ มีบุคลิกนิ่ง และสะกดกลั้นความรู้สึกตนเองมาตลอด เพราะต้องปลอบน้องและแม่ในวันแรก) พิธีกรปล่อยให้น้องร้องไห้สักพักจึงถามว่าอยากพูดอะไรอีกไหม  เธอบอกสั้นๆว่า ....อยากขอร้องให้คนไทยมาชุมนุมกันเยอะๆนอาทิตย์ที่ ๒๓ พฤศจิกายน  ทำเพื่อพ่อหนูด้วย .......

       เช้าวันนี้ รับข่าวระเบิดรายวันอีกแล้ว โคม่า ๑ สาหัส ๒ บาดเจ็บรวม ๘ คน  ทั้งหมดเป็นการ์ดอาสาที่รักษาการณ์หลังสี่แยกมิสกวัน ตรงกันข้ามจุดที่ สห.รักษาการณ์ และจากรายงานข่าว แสงเพลิงระเบิดมาจากด้านข้าง กองบัญชาการตำรวจนครบาล  ที่ติดกับกระทรวงศึกษาธิการ ดิฉันยิ่งอนาถใจ และค่อนข้างมั่นใจว่าวันนี้ ตำรวจนครบาล โยงไปถึงรัฐบาล ไม่ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้กับผู้ชุมนุมอย่างแน่นอน ซึ่งก็ไม่เข้าใจว่าเขาจะยังเป็นรัฐบาลอยู่ทำไมในเมื่อไม่สามารถรักษาความปลอดภัยให้ผู้คนได้เลย  

หลายคนไม่เห็นด้วยที่พระจะเข้าไปยุ่งกับการเมือง แต่จริงๆแล้วจำเป็นอย่างมาก เพราะคนเป็นนักการเมืองต้องมีศีลธรรม ต้องมีธรรมะอยู่ในใจ ถ้าพระไม่สอนแล้วจะให้ใครสอน  พระเซ่อไปหรือเปล่าหากเห็นโอกาสที่จะเทศน์สอนคนได้ตั้ง 30,000 คนแล้วไม่เอา  เพราะกลัวถูกวิจารณ์ แต่ว่าอาตมาเอา

ที่คนในประเทศทะเลาะกันอยู่ในวันนี้ก็เพราะต่างหลงสมมุติด้วยกันทั้งนั้น สมมุติว่ามีเขามีเรา มีได้มีเสีย มีแพ้มีชนะ มีใช่ไม่ใช่ มีสีแดงสีเหลือง แล้วก็มาทะเลาะกันบนโลกสมมุติ การจัดงานในครั้งนี้อาตมาจึงเชื่อว่าจะสามารถดึงคนให้ขึ้นมาสู่ปรมัตถ์ได้บ้าง ให้รู้โลกแห่งปรมัตถ์บ้าง ให้รู้โลกแห่งธรรมสัจจะที่มันจริงเฉพาะเรื่อง เฉพาะกรณีที่เราควรรู้ เพราะถ้าไม่รู้เรื่องนี้เลยเราก็จะจมอยู่กับเรื่องสมมุติ ติดอยู่ภายใต้เหตุการณ์สมมุติ งัดหัวไม่ออกจากสิ่งที่เป็นสมมุติ แล้วเมื่อไรเรื่องมันจะยุติกัน ที่เราต้องมาทะเลาะกันก็เพราะเราไปสมมุติว่ามันมีดี กับมันมีชั่ว

ฉะนั้นเราต้องเชื่อมั่นในความเป็นมนุษย์ ว่าเขาต้องมีวุฒิภาวะที่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร ที่ไหนต้องมีกาลเทศะ ดูจังหวะสถานที่ ลองคิดถึงมุมกลับอย่างที่ “หลวงพ่อพุทธทาส” พูดบ้างไม่เป็นหรือว่า “เขามีส่วนเลวบ้างช่างหัวเขา จงเลือกเอาส่วนดีเขามีอยู่ เป็นประโยชน์โลกบ้างยังน่าดู ส่วนชั่วๆอย่าไปรู้ของเขาเลย จะหาคนดีเพียงส่วนเดียวอย่าได้เที่ยวหาเลยสหายเอ๋ย เหมือนเที่ยวหาหนวดเต่าตายเปล่าเลย ฝึกให้เคยมองแต่ดีมีคุณจริง”

อาตมาเองก็ตำหนิทุกกลุ่ม กลุ่มเสื้อแดง กลุ่มเสื้อเหลือง ก็จะตำหนิหากใครทำอะไรที่ไม่ถูกต้อง หรือจะชมก็มีทั้งสองฝ่ายเหมือนกัน และตอนบิณฑบาตก็ยังเห็นว่ามีคนใส่ทั้งเหลืองทั้งแดง หรือเสื้อขาวก็ใส่ ฉะนั้นใครจะมาหาอาตมาก็รับ เพราะต้องการให้วัดมีสถานภาพเป็นแหล่งที่ให้ประโยชน์ทางปัญญาไม่งั้นเหงาตาย วัดนี้เคยมีทั้งนักการเมือง นักกฎหมาย นักปกครอง นักอะไรต่อนักอะไรมาเปิดเวทีเสวนากันมากมาย ก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรเสียหายจนถึงบัดนี้

 .....................................................................................................................

    อืม....พูดไม่ออก จะไปด่าพระก็คงจะเป็นเรื่องที่ไม่สมควร..ผมก็เขียนหัวไว้ว่าสอนคุณค่า ความเป็นมนุษย์ ..ผมก็คงจะตำหนิท่าน รุนแรงไม่ได้  เอาเป็นว่า มาพูดถึงข้อคิด ในแนวของผมก็แล้วกัน  ที่ท่านบอกว่า

1.  มีโอกาสได้เทศน์ คนตั้ง 30,000  คนทำไม จะไม่เอา   กรณีนี้ผมคิดว่า ถ้าท่านเป็นพระผู้ใหญ่ ท่านคงรู้นะครับ ว่าพระพุทธเจ้า สอนไว้ว่าบัวมีสี่เหล่า เหล่าที่สี่นั้นไม่พ้นน้ำถูกเต่า ปลา กินจนหมด แต่สมัยนี้คงไม่ใช่แล้ว ..เพราะมันมีเหล่าที่5 เกิดขึ้น .ถ้าเช่นนั้นแล้ว ท่านคิดหรือครับว่า บัวเหล่า5(บัวเต่าถุย) เหล่านี้ จะสามารถกลับตัวเป็นคนดีได้ เพราะฟังท่านเทศน์โซโล่ คู่ กับ นรกตัวสุดท้าย อย่าง จตุพร พรหมพันธุ์ หรือ จักรภพ เพ็ญแข..?

2.  ในการนำคำพูด ของท่านพุทธทาส มาพูด  ผมก็คิดว่า ท่านพูดถูกแล้ว เพียงแต่ว่า ท่านใช้ในเชิงไหนของท่าน?  กับ    เขามีส่วนเลวบ้างช่างหัวเขา จงเลือกเอาส่วนดีเขามีอยู่ 

ผมเคยพูดกับ คนบางคนที่เป็นกลาง แล้วบอกให้ พันธมิตรหยุดความรุนแรง   ผมก็เห็นด้วย ให้ยุติความรุนแรง เพราะผมไม่อยากให้มีใครบาดเจ็บ  แต่ผมก็ถามกลับไปว่า เอ้อ.. กูไม่เคยพกระเบิด ปืนก็ไม่รู้จะเอามายังไง ไม้หน้าสามก็ไม่เคยถือ... แล้วกูจะไปทำอะไรรุนแรงกับใครฟะ?   ครั้งนี้ก็เช่นกัน  ผมอยากถามกลับพระพยอม ไปว่า      

  มีคนๆหนึ่ง ทรงงานหนักมาตลอดทั้งชีวิต  แม้ตอนนี้ก็คิดแต่พสกนิกร  คนที่พูดเสมอว่า

 ที่ของข้าพเจ้า ในโลก นี้ คือการได้อยู่ท่ามกลาง ประชาชน ของข้าพเจ้า นั่นคือ ปวงชนชาวไทย

        แล้วเหตุใด   พวกคนที่ท่านจะนำไป จัดงาน ถึงไม่เคยมองดู ไม่เคย ระลึกถึง.......  จะจงใจ หรือไม่ แต่แค่นี้ท่านจะคิดไม่ได้?  ถ้าท่านคิดตามแบบ ท่านพระพุทธทาสไม่เป็น .....เช่นนั้นแล้วก็ไม่ต้องอวดอ้างให้เสื่อมเสีย

3.  ในเรื่องของ หลัก สมมุติ  ... นี้ เป็นเรื่องง่าย ที่เข้าใจได้ยาก ผมเองก็ยอมรับไม่ได้เช่นกัน ท่านว่าทุกอย่างในโลก ล้วนสุมมุติ ก็ใช่... ผมเถียง พระพุทธเจ้า ไม่ได้เพราะมันเป็นจริง  เพียงแต่ หลักสมมุติ มันไม่ใช่แบบนี้ ท่านครับ ท่านจะบอกว่า เราปรุงแต่ง ว่า มันเลว  เลวโดยสมมุติ หรือครับ?  มันไม่ใช่อยู่แล้ว ท่านเป็นพระที่สอนให้คนใช้หลัก  กาลามสูตร แต่ท่านใช้ไม่เป็นหรือ?  เรามิใช่ว่า ถูกปลุกปั่น ว่ามันเลว ให้คิดว่ามันเลว  แต่มันดันทำเลวให้เราเห็น ไม่ใช่เราเชื่อว่ามันเลว

   ไม่ว่าจะสมัคร  สุนทรเวช   ที่ไปเข่นฆ่านักศึกษา เพื่อเอาอำนาจ  ใช้ชีวิตเปลืองออกซิเจน รกโลกไปวันๆ....หรือจะสมชาย  วงศ์สืบพันธุ์ นั่นมันก็ ผิดศีล5 ข้อ 3แบบเต็มๆมิใช่หรือ...  การสั่งฆ่าผู้บริสุทธิ์เพื่อตัวจะได้เสวยอำนาจ อย่างเลือดเย็นในวันที่ 7 ตุลา ทำไมท่านไม่พูด หรือวัดสวนแก้ว ไฟไม่เข้าครับ?  จะว่าไอ้คนปารองเท้า มันก็ผิดเหมือนกัน แต่คนมันเลว ด้าน หนา จะให้ทำอย่างไร..เดินไปกระซิบว่า..คุณสมชาย คุณทำผิดศีล 5 นะ.. ควรปฏิบัติเบญจธรรมอย่าเคร่งครัดนะ หรือ???

สุดท้าย คือ ถ้าท่านอยาก ให้ผมพูดจริงๆ ผมก็จะเป็นมารศาสนาให้ดูวันนึง (ซึ่งผมจะไม่มีวันทำ) ถ้าท่านบอกว่า ทุกอย่าง ล้วนสมมุติ ผมจะบอกในมุมกลับของสิ่งที่ท่าน สอนให้.... 

ผมสมมุติว่า  พระพยอม เป็นแค่ ผู้ชาย ที่โกนหัว แล้ว มานุ่งจีวร แล้วบอกคนอื่นว่า กูถือศีลมากกว่าพวกมึง แล้วต้องเคารพ กูในฐานะพระ....

    นี่คือสิ่งที่ท่านกำลังจะสอนพวกผม นะครับ  ดังนั้นอย่าทำแบบนี้เลยครับ  ผมยังอยากนับถือศาสนาพุทธ อยากจะกราบ ไตรสรณะ ซึ่งประกอบด้วย พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์  ว่าสิ่งนี้มีอยู่และประเสริฐจริง  ผมอยากที่จะเชื่อว่า กฏแห่งกรรมมีจริง  และผมอยากที่จะเชื่อว่า  ความดีในโลกนี้ ไม่ใช่สิ่งลวงตา ...ขอบคุณครับ 

กราบขออภัยพระคุณเจ้า ครับ

วันนี้เขียนหัวข้อเอนทรี่ให้คันๆเล่นไปงั้นแหละ
เพราะแหม..บางทีมันก็อยากไปซะให้พ้นๆใช่ไหมคะ
เรื่องไปให้พ้นประเทศนั้น จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก
ก็ยากเพราะ...ไม่มีเงิน
แต่ง่ายเพราะใครๆชอบบอกว่าเธอน่ะ..สเปคฝรั่ง
คือ ผอม แห้ง ดำ เตี้ย โห....นั่นมันไม่มีดีอะไรเลยนะ...

ระหว่างที่รอเจ้าชายมาเชิญตัวออกจากประเทศไทย เราก็ต้อง
หาทางปลดปล่อยความคิดอิสระๆ ให้ออกไปจากหัวบ้าง ไม่งั้นเราก็จะอยู่
แบบเก็บกดใช่ไหมคะ

เมื่อเช้าดูข่าว อดีตการ์ดพันธมิตรถูกจับ
พร้อมกับอาวุธ พวกระเบิด หนังสติ๊ก แล้วก็อะไรต่อมิอะไรเยอะแยะ
บอกว่าถูกจ้างมา 200 บาทให้กระทำการดังกล่าว
แล้วก็ปฎิเสธว่า ของพวกนั้นที่ตำรวจบอกว่านี่คือของกลาง
ไม่ใช่...ของผม

แกนนำพันธมิตรบอกว่า การ์ด 2 คนนั้นเป็นการ์ดพันธมิตรจริง
แต่ไล่ออกไป 10 วันแล้ว เพราะพฤติกรรมชอบความรุนแรง
(อันนี้....เราเองก็คงเป็นการ์ดพันธมิตรไม่ได้ เพราะชอบเหมือนกัน)

เราดูข่าวไปคิดไป เราไม่หาข่าวต่อหรอก ขี้เกียจ
เพราะเราคิดเองได้จากอะไรเล็กๆน้อยๆตรงนี้
เราไม่เชื่อตำรวจหรอก ตั้งแต่วันที่ตำรวจบอกว่า น้องโบว์พกระเบิดไปเอง
ประชาชนที่บาดเจ็บ เจ็บเพราะล้มลุกคลุกคลาน เหยียบกันเอง
แล้วแม้ว่า การ์ดพันธมิตรจะพกระเบิดอะไรพวกนั้น
เราก็ยังเป็นคนที่อยู่ข้างพันธมมิตร
ต่อให้พก เอ็ม 16 อาก้า เราก็ไม่เลิกคบ พันธมิตร

ดูแลคนเป็นหมื่นเป็นแสน จะมามือปล่าว อหิงสา นั่นมันหนังคานธีแล้ว
แต่ที่ผ่านมา พันธมิตรเค้าก็มือปล่าวของเค้า
ซึ่งพอมีข่าวว่าเค้าถูกจับเพราะอาวุธ เราก็ไม่คิดว่าจะต้องไปด่ากันมากมาย

วันก่อนมีคนบอกว่า พันธมิตรชุมนุม เพราะผลประโยชน์บางอย่าง
เราก็เป็นคนชอบสงสัย ชอบคิด ชอบไม่เชื่ออะไรง่ายๆ
เราหาคำตอบไม่ได้ว่า ผลประโยชน์ที่ว่าคืออะไร
ใครรู้ช่วยบอกทีเถอะ

คาถาประจำใจ ที่เพื่อนบางคนบอกว่า ให้เติม แมร่งต่อไปด้วย
เราเลยขอบอกว่า...เรื่องแบบนี้...ช่างแมร่งเถอะ


กำลังพลพันธมิตรลดน้อยลงไป ตามโพล ที่เค้าลือๆกัน เราก็ไม่สนใจหรอก
สนใจว่าเราคิดยังไง ยืนยังไง นับถือตัวเองแค่ไหน ก็พอแล้ว

ยังไงก็ยังเชื่อว่า........พันธมิตรทำเพื่อความถูกต้อง
และทักษินผิดจริง รัฐบาลนี้ตั้งใจช่วยทักษินให้พ้นผิด
รัฐบาลไม่เคยคิดจะเข้ามาช่วยเหลือประเทศชาติ ประชาชนเลย
แล้วระหว่างพันธมิตรที่ทำไม่ถูกบ้าง ทำผิดบ้าง พลาดบ้าง
กับทักษินที่ผิดมาก เลวมาก ชั่วมาก เราควรเลือกที่จะทำในสิ่งที่ควรทำ
ไม่ใช่ เอาสถานการณ์เลวร้าย มาสร้างบารมีให้ตัวเอง
ด้วยวิธีต่างๆนาๆ เนียนบ้างไม่เนียนบ้าง
แต่เชื่อเถอะว่า คนอื่นไม่รู้ ตัวเองแหละรู้ วันนี้ไม่อาย
วันหน้าอาจจะอาย แล้วการอายตัวเอง มันเลวร้ายกว่าการละอายอะไรทั้งหมด

พูดถึงการเลือกตั้งสหรัฐ เค้าเลือกนักการเมืองเข้าไปทำงาน
เข้าไปเป็นคนรับใช้ ไม่ใช่เลือกเข้าไปเพื่อพินอบพิเทา กราบไหว้
แล้วนักการเมืองของเค้า ก็เข้ามาเพื่อทำงาน พร้อมทำงาน
ไม่ใช่เข้ามาเพื่อสร้างความเต็มให้ชีวิตของตัวเอง
เช่นทักษิน ชาตินึงจะเป็นพ่อค้าทั้งชาติ มีเงิน ทั้งชาติ ก็อยากได้สูงกว่านั้น
ประชาชนคนไทยก็ชอบเหลือเกินที่จะกราบไหว้สิ่งศักสิทธิ์
คนพอได้เป็นนักการเมือง เลยกลายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์กันหมด

นักการเมืองไทยหาเสียง ไหว้เราวันเดียว แต่มันให้เราไหว้มันไปทั้งชาติ
ไหว้มันไม่พอ ไหว้โครตเง่ามันด้วย แล้วคนไทยก็ยอม

วันก่อนเพื่อนไปเวียดนาม เราถามเพื่อนว่า
จริงไหมเธอที่ว่าเวียดนามแซงไทยไปแล้ว
เพื่อนบอกไม่จริงๆๆๆๆๆๆๆ อีก 20 ปีก็ตามไทยไม่ทัน
เราก็แย้งอีกนะว่า เค้าจัดอันดับแล้ว เค้าอย่างนั้นอย่างนี้แล้ว
เวียดนามแซงเราไปจริงๆ เพื่อนก็เถียงอีก
ไม่มีทางๆๆๆๆ เจริญอะไร มีแต่กล้วยๆๆๆๆๆๆ
ของกินก็ไม่มีอะไรน่ากิน รถราก็น้อย มีแต่จักรยานๆ
ก๋วยเตี๋ยว ก็จืดสนิท คาวก็คาว โรงแรมก็ไม่หรู

เรามานึกถึงครั้งเราไปเยอรมัน ไปเดินเล่นในห้างดังของเมืองแฟรงเฟริต
ศูณย์การค้าของเค้าที่ว่าแน่ ก็ไม่ต่างอะไรกับบางลำพู
เสื้อผ้าที่ว่าหรู ก็เชยกว่าประตูน้ำ
สามทุ่ม บ้านเมืองเหมือนป่าช้า อยากไปกินอาหารนอกบ้าน ต้องโทรจองโต๊ะ

เราก็ไม่รู้นะว่า เค้าเอาอะไรมาวัดว่าประเทศนี้เจริญกว่าประเทศนั้น
ตัวเลขจีดีพี ตัวเลขคนตกงาน ตัวเลขคนเสียภาษี งบดุล
เงินสำรอง หรือร้านผลไม้ ร้านขายลูกชิ้นปิ้งข้างทาง
แต่สำหรับเรา เราว่า ประเทศไทยด้อยพัฒนามากในเรื่อง
ความคิด....ความคิดที่เป็นตัวของตัวเอง

เรารู้สึกว่าคนไทยคิดอะไรเองไม่ค่อยเป็น
แต่ซ้ำเติมคนเก่งนัก

วันที่รายการคนค้นคนเอาเรื่องปู่เย็นมาฉายซ้ำ เราก็ได้ดูด้วย
ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่ได้ดู เราได้เห็นสิ่งนึงที่เราไม่ได้ตื่นเต้นอะไรหรอก
แต่เราดูแล้วเราเศร้า เราเห็นคนมุงดูปู่เย็นบนสะพานมากมาย
อาจจะเป็นเพราะวันนั้นเป็นมันส่งมอบเรือพระราชทาน
คนเลยเยอะเป็นพิเศษ

แต่ถึงยังไง....ปู่เย็นคือคนที่น่ามุงเหรอ ปู่เย็นคือคนพิเศษเหรอ?

คนที่มุงดูไม่ได้คิดหรอกว่า ผู้ชายแก่คนนั้น เป็นคนพิเศษอะไร
แค่มุงเพื่อความเพิดเพลิน มุงเอาไปพูดต่อ
เพราะถ้าดีจริง นับถือจริงๆต้องทำตาม ไม่ใช่แค่พูดเพื่อเป็นน้ำจิ้มไปวันวัน

เรารู้สึกว่า เค้ากำลังมุงดูอะไรอย่างนึง ที่เค้าไม่ได้เป็น
เหมือนกำลังดูช่วงช่วง ดูหลินหุ้ย
วันดีคืนดี ก็โยนเศษอาหารให้.....

ร้อยวันพันปีคุณไม่เคยสนใจคนแก่คนจน แต่พอเค้าได้รับความสนใจ
จากรายการทีวี คุณก็มาแสดงออกว่าคุณชื่นชอบ คุณนับถือ
ที่รายการคนค้นคนให้ความสำคัญกับคนๆนี้

มีคนนึงซื้อหมูหยองไปฝากปู่ ทั้งๆที่ปู่เป็นอิสลาม

คือก็ดีนะ ดีกว่าได้ออกรายการทีวีแล้ว ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ทำไม เรื่องแบบนี้เราต้องรอให้มีใครการันตีใครก่อน ว่าคนนี้เจ๋งนะ
เราถึงชื่นชม

เราคิดเองไม่เป็น กันใช่ไหมว่า คนนี้เก่ง คนนี้สวย คนนี้เลว
ต้องรอเหตุการณ์ รอทีวีบอก รอนักข่าวบอก
คนเมื่อก่อนไม่ขาวก็สวยได้ พอทีวีบอกว่า ต้องขาวถึงสวย
เราเลยกลายเป็นคนไม่สวยซะงั้น แล้วมันแฟร์ไหม

เห็นภาพคนเอาของไปให้ปู่แล้วสะเทือนใจ ไม่ได้ซาบซึ้งใจนะ

อย่างทักษิน....เนี่ยอ่ะแปลก โดน คมช.เตะ โดนศาลตัดสิน
โดนนั่นโดนนี่สารพัด แต่ไม่ค่อยมีใครคิดว่า ไม่ได้การแล้ว
ต้องวิเคราะห์หน่อยแล้ว ว่าทำไม...นั่นเพราะเชื่อไปแล้ว ว่าเค้าดี
เค้าคือเทวดา สิ่งที่จะมาปราบทักษินลงได้ นั่นคือต้องมีเทวดาองค์ใหม่
มาสร้างความเชื่ออันใหม่ให้

น่าเศร้าที่เรามองไม่เห็นเทวดาหน้าไหนๆเลย

เรามีเพียง....ประชาชนน่าแหวะๆ ในสังคมที่ออกมาแสดงอะไรก็ไม่รู้
บางคนก็สีแดง บางคนก็สีขาว บางคนก็เดี๋ยวแดง เดี๋ยวขาว
บางคนก็วันเว้นวัน อยู่ที่ว่าวันไหนด่าใครแล้วเรตติ้งดี
ถือเอาเรตติ้งเป็นหลัก ซึ่งเรตติ้งนั้น อาจจะเป็นเครื่องหมายแห่งความดี
ความเก่ง ก็เป็นไปได้

เราเขียนบล๊อคมาเกือบหนึ่งปี ไม่มีเรื่องอะไรเลยที่ย้อนกลับไปอ่านแล้ว
อยากตบกระโหลกตัวเอง ว่าเขียนบ้าอะไรลงไปยะหล่อน
ย้อนไปสัก 20 ปี มีเรื่องน่าอายอะไรสักเรื่องไหมที่นับถือตัวเองไม่ได้
เราหาอะไรที่แย่ๆเหล่านั้นไม่เจอ เรารู้สึกว่า มันคือภูมิคุ้มกันความคิดชั้นดี
ที่ทำให้เกิดความเชื่อมั่น และนอนตายตาหลับได้

บ่นมาซะยืดยาว ไม่มีอะไรเป็นเนื้อ มีแต่น้ำๆ
ตามหัวข้อเอนทรี่นั้น ค่ะ อยาก....

ถ้าต้องอยู่ร่วมกับประชาชนคนไทยที่คิดเองไม่เป็น ตัดสินใจเองไม่ได้
มีนักการเมืองไว้เทิดทูล ก็อยากไปเป็นประชาชนของ บารัค โอบามา
อยากมีชีวิตที่มี คนหล่อๆดำๆ ทำงานให้...

คงมีความสุข มากกว่าเป็นประชาชนของ คุณแว่น โนบิตะ ชินวัตร
ดูๆไปแล้ว.....

อีก 10 ปี 20 ปี ก็วนเวียน...วังเวง อยู่ภายใต้
โครตเง่า..ชินวัตร..นี่แหละ!!...

พนักงานของบริษัท...แห่งหนึ่งทำงานมาห้าปี
มีความใฝ่ฝันที่อยากจะได้เลื่อนตำแหน่ง
ขึ้นเป็นพนักงานระดับหัวหน้างาน
ด้วยความที่ได้รับการอบรมมาว่า
คนเราต้องขยัน อดทน ตั้งใจทำงาน
ไม่ลางานเลยได้ยิ่งดี ก็จะได้ดีในหน้าที่การงาน
ตั้งแต่เริ่มทำงานวันแรก
พนักงานคนนั้นก็ตั้งใจทำงานมาตลอดห้าปี
ไม่เคยลากิจ ลาป่วย หรือลาพักร้อนแม้แต่วันเดียว

มีอยู่บ้างเหมือนกันที่พนักงานคนนั้น
ตั้งใจจะลาพักร้อนไปเที่ยวกับเพื่อนๆ บ้างในช่วงปีแรกๆ
แต่ว่ามักจะได้รับการตอบปฏิเสธจากหัวหน้างาน
ซึ่งให้เหตุผลว่าช่วงวันหยุดนี้งานเยอะมากเลยนะ
คุณอยู่ช่วยหน่อยเถอะนะ เก็บเงินโอทีไปเที่ยวทีหลังก็ได้
ถ้าคุณขยันอย่างนี้นะ ปีหน้าอาจจะได้เลื่อนตำแหน่ง ได้โบนัสพิเศษ
ห้าปีมาแล้วที่พนักงานคนนี้ขยันทำงานมาตลอด
แต่ไม่เคยลาพักร้อนไปเที่ยวไหนเลย

แล้วความฝันก็เป็นจริงขึ้นมา
ปีนี้ทางบริษัทต้องการหัวหน้างานเพิ่มอีก 3-4 คน
โดยจะเลือกจากพนักงานภายในที่มีศักยภาพ
คำถามในการสัมภาษณ์เพื่อคัดเลือกก็คือ
คุณเคยไปเที่ยวที่ไหนมาบ้าง ?
คุณเคยมีประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นในการท่องเที่ยวบ้างหรือเปล่า ?
( เงียบ ) .........

ดูเหมือนลา และพนักงานคนนี้มีอะไรที่คล้ายกันอยู่ในบางมุม

(หรือจะรอให้บริษัทฯ ใช้งานคุณแบบนี้ คุณถึงจะมีปาก มีเสียง)

คุณอาจจะเป็นคนขยันทำงาน
ซึ่งจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม มันก็เป็นสิ่งดี
แต่อย่าลืมว่า ชีวิตไม่ได้มีด้านเดียว
และชีวิตไม่ได้มีเวลานานสักเท่าใด
ชีวิตที่ขาดประสบการณ์ด้านอื่นๆ
เป็นชีวิตที่ไม่สมบูรณ์หรอกครับ
คุณอาจจะอยากเก็บเงินไปเที่ยวตอนแก่
แล้วคุณจะแน่ใจได้หรือว่าคุณจะไม่เป็นอะไรไปก่อนแก่
และจงระลึกไว้ว่า ใช่ว่าคุณไม่อยู่ ที่บริษัทจะอยู่ไม่ได้
เพราะคนอื่นก็สามารถทำงานแทนคุณได้เหมือนกัน .....
ลาพักร้อนบ้างเถอะครับ จะใช้ลากิจ ลาป่วยบ้างก็ไม่ว่ากัน ( ใครจะรู้ )
ปีหนึ่งสักสองสามครั้ง ไปไหนก็ได้ครับ
ไปในที่ๆ คุณยังไม่เคยไป
ไม่ต้องรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเมื่อคุณต้องเขียนใบลาบ่อยๆ
ไม่ต้องกลัวว่าเจ้านายจะไม่พอใจ
หรือไม่อนุมัติ เพราะคุณมีสิทธิ์
ไม่ต้องรู้สึกผิด ถ้าในเวลางานคุณได้ทำเต็มร้อยแล้ว
ไม่ต้องห่วงว่าการหยุดของคุณจะมีผลต่อการประเมิน
ผลงานต่างหากที่เป็นตัววัด
จงห่วงแค่ว่า คุณมีชีวิตแล้ว คุณมีชีวาหรือยัง
จงใช้ชีวิตที่มีให้คุ้มค่า
ดูอย่างเจ้าลาโง่ครับ
อย่างน้อยมันยังได้เดินเที่ยวในป่ากว้างก่อนตาย
แล้วคุณจะจับเจ่าอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมทั้งปีทั้งชาติหรือครับ

ไม่ลา ... สิโง่ คุณว่ามั้ย